Home Belevenissen ....    parenclub
door Desire
...nieuwsgierig & uitgedaagd...
Ik maakte kennis door een vriendin. 
Hij is haar geliefdste en omdat Zij een heel speciale vriendin is zijn er onalledaagse acties van haar te verwachten. Ik heb ze al eerder mogen ervaren. Geen onaangename acties, maar wel shocking onverwacht soms. 
De kennismaking was goed. 'ik vind hem leuheukkkk' heb ik haar gezegd toen hij even weg was. En ze lachte haar alwetende glimlach. 
Een paar dagen later kreeg ik een mailadres. Uitdagingen zijn onweerstaanbaar. Een afspraak werd gemaakt.

Sms: ik heb een kadootje voor je gekocht, ik neem aan dat je de dresscode volgt.
Dresscode? Welke dresscode? Ik ben me van geen dresscode bewust, getver ik had net op een rijtje wat ik aanging trekken…
Sms: welke dresscode?
Sms: die vraag had ik verwacht, de dresscode vind je op de site
Nou ken ik die site gelukkig nogal goed, dus ken ik nu ook de dresscode. Zoals gewoonlijk schieten er per direkt 100.000 burgertrut excuses in mijn hoofd; ik kom van mijn werk!, ik heb die spullen niet!, daar ga ik niet in lopen!..... en ik voel me herkenbaar plezierig, ongemakkelijk en vooral: narrig worden.
Sms: dan moet ik of shoppen, of nog meer strafpunten scoren
Sms: ga maar shoppen dan, je hebt strafpunten genoeg gescoord. Het spel is begonnen. Je meester.

Goddank heb ik nog exact 48 uur om te verzinnen wat ik nou daadwerkelijk aan zal doen. 
Later bleek: Hij doelde op 'n andere dresscode, maakte het makkelijker voor mij: klik.


...'n geile Prinses
Kamer 728 was de instruktie, met knikkende knieen opzoek, de deur op een kiertje. Wat is er griezeliger dan alleen in een mega hotelcomplex opzoek te gaan naar een kamer....? Met daarbinnen een toch wel tamelijk onbekende. Mijn hart klopt in mijn keel en ik heb de neiging om misschien stiekum toch maar niet die deur open te doen... 
Ontvangst en de avond, een behandeling als een Prinsesje: 'n brede grijns en champagne...... zucht! 'wat een ellende'. 

"ik moet zo piesen!" 
"uiteraard" was het droge comentaar. Daarna toasten we op onderling vertrouwen. 
Op de tafel ligt een uitstalling onder een handdoek, er steken wat 'hints' onder vandaan. 
We praten wat, ik ben zenuwachtig, maar voel me wel oke. Mijn dresscode wordt gecheckt en goedgekeurd. Daarna vertrekken we. Onderweg gesprekken, over nix en over diepe dingen. 
Het woord 'kadootje' valt me iets te vaak en ik beweer dat ik helemaal niet nieuwsgierig ben. In de stad lopen we langs de boom met het al-jaren-zagende-kereltje en word ik naar een oesterbar begeleid. Dit is volkomen nieuw voor mij. Mijn_Heer voor vanavond is goed geinformeerd!. Hij besteld een dozijn en helpt me met de eerste: 'Alles of niets' je wordt er heel blij van, of je haat het. Uiteraard is het alles. Ik word ook hier weer erg blij van. Oesters en witte wijn en...... 
ik ben zo gelukkig. 
We vertrekken om te gaan eten in een andere gelegenheid. Leuk restaurant, aangename bediening, verrukkelijk eten.
5075 Dan krijg ik mijn kadootje. Uitpakken aan tafel mag wel maar...... ik begrijp dat dat niet echt handig is. Ik krijg instrukties op het toilet ervoor op te zoeken. Daar aangekomen is de bedoeling mij duidelijk: ik moet met lege handen weer terug komen. 
De verpakking stop ik in het vuilnisbakje naast de wasbak, ongetwijfeld heeft er later die avond 'n personeelslid een begrijpende grijns. Ik krijg haast, de avond is kort. We lopen terug naar de parkeergarage en we checken allebei even of het kadootje op haar plaats zit. Het knelt aangenaam en aangenamer. Terug minder woorden, meer aanraken. Wat een verrukkelijke Man in een verrukkelijke jassie.  Op Zijn vraag waar ik nou feitelijk het meest op geil, moet ik toch even nadenken ......
Terug op nummer 728. Uitkleden, aanraken, ik voel me vrij. Veel van het verborgen assortiment wordt gebruikt. Ik kom net niet aan tranen toe, maar het scheelt heel weinig (m'n complimenten voor 'n eerste keer). Als ik teveel kijk, krijg ik, tot mijn verrassing en verrukking, die verrukkelijke geile jas over mijn kop. Ik heb echt geprobeerd er niet op te kwijlen...... Het was goed, er was alleen maar tijd te kort.  DankUwel voor deze super-ervaring en mijn, nog steeds, aangenaam gevoelige tepels.        
Ik had een briljante avond.

 

...'n Pijpslet
Onverwachts en tussendoor. Snelle ontmoeting 'even samen wat drinken'. Er is weer een kadootje. Een klein handzaam dames-speelgoedje. Het MOET gelijk geprobeerd; het werkt! Ik duw het trillend in mijn slipje en voel mezelf overlopen.  Overlopen van fysieke sensaties en de soppende uitwerking 
tussen mijn benen. Gevolg is dat ik deze man, direct, nog heel veel meer wil. Wil hebben, aanraken, voelen...... en wel NU! Er wordt ruimte gemaakt, blijkbaar mag ik. Zijn eikel tussen mijn lippen, Zijn pik in mijn mond en ik ben zo giga-geil. Hij rijdt en ik houdt me bezig met mezelf en met Hem. Plaats van bestemming, we gaan wat drinken. Volkomen van de wereld loop ik met hem mee naar 'n gezellige kroeg, twee sapjes en 'n opmerking over 'n sollicitatie, later lopen we weer terug. Op de terugrit het zelfde spelletje maar toch anders. Ik mag veel minder, minder aanraken, minder pijpen en als ik dan mag, MOET het hard en diep en voel ik dwang..... mijn tepels worden gepijnigd en ik voel me compleet wegzakken in m'n wereldje zonder besef van dat wat buiten mij en Hem zich afspeelt. 

Heb ik hem netjes bedankt? Bedankt voor pijn, bedankt voor voelen, bedankt voor: mij op de bodem van mijn bestaan duwen. Ik vraag het me achteraf af. Ik weet het niet meer zeker, maar als ik dat niet deed.... heb ik het fout gedaan. Strafpunten op mijn lijstje erbij......... lekker...... 


Sollicitatie
Opdracht tot solliciteren.  Vacante functie; oproep slavin voor de heer R. de Meester
'U dient een legitimatie bij u te hebben, tevens dient u op een wijze gekleed te zijn zoals voor zo'n sollicitatie gebruikelijk is, dan wel lijkt. De sollicitatieprocedure luidt als volgt, eerst een theoretisch gedeelte (pen meenemen s.v.p.), hierna het door u uitwerken van een casus (praktisch gedeelte); indien u beide gedeeltes goed doorlopen heeft volgt terplaatse nog een medische keuring.
De totale procedure zal ongeveer 3 uur in beslag nemen. U dient het sieraad op de juiste wijze en plaats aangebracht te dragen welke u in een eerder stadium is uitgereikt, tevens dient u het elektonische apparaatje bij u te hebben hetgeen u ook al  eerder heeft gekregen. Ik verzoek u dringend op tijd aanwezig te zijn. R. de Meester van De Meester Consultancy'.

Zeker 5 minuten na de gewenste tijd klop ik op de deur. Mijn eerste hindernis heb ik dan al genomen: me melden bij de receptie. In een flits registreer ik dat, op het welkomsbord, "De Meester Consultancy" wordt welkom geheten in zaal 6. (Bizar!) Het jonge grietje achter de receptie, is 
correct en zakelijk en ik voel me een heks. Ze wijst me rustig de weg. Naar voorschrift gekleed en gesierd loop ik, uiteraard helemaal zenuwachtig, de ruimte in. Achter een indrukwekkende tafel zit De Meester al te wachten en meldt me triomfantelijk dat ik: TE LAAT! ben. Ik mag plaats nemen aan de andere kant van de tafel, waarop thee, koffie en cake klaarstaan.
Over mijn stoel hangt zijn verrukkelijke hertenleren jassie. Ik hang hem met de mijne aan de kapstok, nadat ik mijn neus erin gestoken heb. Als ik terugloop, vind ik op mijn stoel pols- en enkelboeien. Nadat ik die bevestigd heb, laat ik me keuren en worden er wat wijzigingen aan mijn kleding aangebracht. Dan mag ik het sollicitatieformulier invullen. Twee A4-tjes met vragen. Een vraag is 'de foute' vraag. Die sla ik over. De rest vul ik allemaal met, mijn zelfmeegenomen, pen in. Tijdens het invullen gluurt Meneer de Meester naar mij, naar mijn borsten of leest ineens een pikant BDSM-tijdschrift.
Sommige vragen zijn lastig en bijna allemaal erg ongebruikelijk voor een sollicitatie :-). Maar het kan nog bizarder blijkt, als ik mijn formulieren ondertekend heb ik geleverd bij De Meester. Over naar het praktijk gedeelte. Deze is ook op papiergesteld. Ik mag mezelf, tegenover hem gezeten, klaarmaken met een zelfgekozen vibrator. En om me het wat gemakkelijker te maken, doet Hij zelf mee. Het verbaast me dat ik geen gene voel. Het voelt wel wat bizar, maar ik voel me niet geremd. Op mijn stoel, recht tegenover Hem, met mijn enkels, voeten op zijn benen maak ik mezelf lekker en klaar. Het is bijna verrassend makkelijk. Dan mag ik Hem pijpen op mijn knieen tussen zijn benen, terwijl ik mezelf met de vibrator blijf verwennen, kom ik nogmaals heftig klaar. Dan is er koffie. Ik moet, met inschenken, binnen handbereik naast Hem staan. En er is cake, die ik niet zelfstandig mag eten. En er zijn boeien en er is vastgezet worden en aanraken en trildingen en kaarsvet en pijn en pijpen en slaan en blinddoek en gag in de hoek op m'n knietjes en ...........zucht........... ultiem genieten. En ik moet veel oefenen (gelukkig), want ik wil het zeker leren. 

'Beste mevrouw, Naar aanleiding van de door u gevolgde sollicitatie-procedure, bevestig ik u hierbij dat u bent aangenomen voor de funktie van oproep slavin t.b.v. de heer R.de MEESTER. Ik begrijp dat de hele procedure veel spanning bij u heeft opgeroepen zodoende mag u tot nader order volop uzelf bevredigen, de score dient u echter wel bij te houden en te melden. De achteraf nog door u verstrekte informatie zal uiterst discreet door ons bureau behandeld worden, u is vanmorgen al uitgelegd waarom deze vraag is gesteld......ook is u gezegd dat u trots op uzelf kunt zijn. Het gebleken uithoudingsvermogen bij het medisch onderzoek was bemoedigend, wij zullen dat op volgende afspraken verder opvoeren. Uw verstrekte paspoort zullen wij een speciaal plaatsje geven! Tot nader bericht, de MEESTER Consultancy; R. de Meester.'

Ik ben aangenomen!!!!   :-)

 
Mentoren gesprek:
*
Wat jij toch allemaal durft en uitspookt .. De hele feministische scene zou hiervan achterover vallen.
- ja? ik zie mezelf als feministe, hoe zou de scene me zien?
*als een erg slechte vertegenwoordiger van de soort, maar voor mij zou je zeker feministe nr. 1 zijn.
- ik ben aangenomen! :-) wat zou de feministische scene daarvan vinden?


*
er wordt een nederland breed (dus smal) gebabbel ontstoken
dat kabbelt als overstroomde uiterwaarden
en hinnikt als dijkdoorbraken
en jij
je spreidt je vleugels van Praag tot Madrid
en vliegt met een enkele vleugelslag naar de orient
waar de draak van de wereld met je paart
temidden van uitbarstende vulkanen
de scene verdwijnt als vliegenpoepjes
voor Biotex

K.C. 

SPELEN,
De kledinginstructie was alsvolgt: Je kleed je zoals een onderdanige slavin zich behoort te kleden met in iedere geval een klein slipje + 1 reserve voor het geval die nat wordt. xxx R. DE MEESTER
Ik had voor passende kleding gezorgd. Dat slipje verbaasde me wel wat, maar ala Meesters Wil is Wet. Dus dat ontbrak niet, evenals mijn reserve exemplaar in mijn tasje. Kamer 204, we zijn er kort. Even piesen (uiteraard) en er is weer een nieuw speelgoedje. Hij zit op het bed en ik mag, gespreide benen, voor hem staan "even keuren" is het commentaar. Het slipje wordt goedgekeurd en er wordt iets in geduwd. Beetje koud nog, hard, glad, voelt niet onaangenaam....... Dan begint 'het' opeens spontaan te TRILLEN -krijg nou de zenuwe!- Hij heeft er een afstandsbediening bij!!!

'Kom' zegt Hij opgeruimd 'we gaan spelen en naar het casino'. Ik volg wat te-breed-grijnzend met een trillend-ei in mijn slipje, wat me heel lekker en lekker warm maakt tussen mijn benen. Er wordt wat geexperimenteerd: aan-uit..... aaaaaaaaan-uit...... in de hal met nogal wat gasten: AAAAAAAN. En iedere keer hik ik even omhoog en moet ik onbedaarlijk grijnzen. *dit is te bizar voor woorden*.

De rit erheen, we praten, Hij speelt met de afstandsbediening, ik kreun en grijns. Parkeren betalen is een moment om het bereik te testen. Ik ben verrast, dat haalt zeker en meter of 30. Casino in, legitimeren en betalen, jassen wegbrengen, op de meest onverwachte momenten word ik "AAN"-gezet.  Ik was ooit 1x eerder in een veel kleiner Casino: sfeer, luxe beetje bizarre 'buiten de wereld-wereld' het grote geld aan de speeltafels. Zalig. We drinken wat. Soms een tijdje niets en dan ineens weer AAN! Hehehe..... dit maak ik niet echt mee hoor, dit is zo'n waanzinnig leuke droom waar je morgenochtend nog lekker op na kan sudderen.... We gaan ook spelen. Ik weet van nix maar het is wel leuk, vooral als je weer zo'n stapeltje extra fiches toegeschoven krijgt. Als we gaan eten 'mag' ik de ober te woord staan.... hehehe... ik probeer me cool en rustig te houden terwijl er vanalles in mijn kruis zich roert. AAN-uit-AAAAAAAAN-uit-AAN-AAN-AAN bizar. Heeft die man iets door? Als mijn disGenoot naar het toilet gaat, sta ik AAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAN en probeer ik niet al te opvallend lekker tegen dat harde, gladde, inmiddels lekker warme, trillende ding aan te rijden. Niet te opvallend geilgrijnzen anders word ik straks opgepakt wegens oneerbaar gedrag ofzo. Het eten is verrukkelijk, het gespreks onderwerp ook. Ik word er fijntjes opgewezen dat ik GEIL kijk. Ik kijk niet alleen geil, ik ben het ook. We spelen nog iets op kasten waarbij ik de opdracht krijg bij exacte verdubbeling op pay-out te duwen, wat ik uiteraard dan ook netjes doe. Ringtingtingtingtingting....verrukkelijk geluid. 

We gaan terug naar waar we vandaan kwamen. Ik heb mijn toilet bezoek te lang uitgesteld. Ik moet enorm piesen. Ik mag kiezen: bij een boom, in de berm of ophouden. Tjah... ik kies voor het laatste en neem het risico van volgelopen laarzen. Terug in de kamer mag ik nog steeds niet. Uiteindelijk op m'n knieen smeken en dan is er toestemming om kruipend bij het toilet te komen. Kben te trots om anders te vragen, ik kruip over tapijt, betonnen drempel en badkamertegels. Het kenmerkt het vervolg van de avond. Hij is Dominant en laat, trotserige-ik, 3x pijnlijk om genade smeken. 

R. de Meester,

Heb ik ooit gezegd, dat ik dacht dat U misschien 'te' lief was? gnif.... als ik het al ooooooooit gezegd heb, dan zat ik fout!! Dank U voor deze waanzinnige ervaring. 

lfs 'n_toegewijde_slavin.

Opdracht: vertel maar wat je denkt dat je te wachten staat, is de opdracht.
Lastig en zeker niet risicoloos. Suggesties aangedragen, van bondage tot anale sex in een telefooncel om 02.00 uur snachts. Maar ik heb geen idee wat me te wachten staat. En feitelijk vind ik dat het lekkerst, onwetend zijn. Lekker kunnen gissen en fantaseren. De analesex in die telefooncel wordt me toegezegd, maar dan overdag. Ik ga het ervaren.... :-).

Slavin,
Per telefoon word ik rechtsaf gedirigeerd, waar ik anders altijd linksaf ga. Ik ben zenuwachtig, vermoed van alles maar weet niets zeker. Mijn Meester belde van een rustige plek, dat was me duidelijk, mijn vermoeden word sterker, maar ik word vaker verrast. Rechtsaf betekend twee uur file rijden. Ik heb die ervaring en het went. Gelaten sluit ik achteraan en laat me sukkelend meenemen in de stroom. Probeer me te tevergeefs te ontspannen. Ik ben niet bang voor wat er komen gaat, daarvoor heb ik te veel vertrouwen, maar mijn zenuwen zijn wel uiterst geprikkeld. Er zijn meerdere malen vage en minder vage toespelingen gemaakt en die rommelen nu door mijn onrustige brein. Mijn kleding is een compromis tussen wat gewenst is, dat wat een geile slavin draagt en wat ik mogelijk acht in het daagse leven. Als ik nu een ongeluk veroorzaak, kunnen mijn zwarte rok en zwarte vestje geen aanstoot geven, terwijl het geheel er met een simpele ritsbeweging heel wat minder 'daags' uitziet.
Er is telefonisch contact onderweg, aanwijzingen over de te volgen route, ik vorder traag, erg traag. Toch wat gefrustreerde tranen over mijn gezicht en ik moet inmiddels gigantisch naar de wc. Mijn Meester maakt over dat laatste plagerige opmerkingen en ik durf te beweren: als er geen toilet aanwezig is, ga ik op de stoep zitten.
Uiteindelijk praat hij mij de 'snel'weg af, de stad in. Ik kom van een andere kant en herken het niet, tot ik daadwerkelijk de straat in draai. Zie je wel, triomfantelijk gevoel, ik wist het wel!. Hij stapt uit en verrast me. Ik ken hem alleen in zakelijke kleding, dit is wat anders en …..zucht….. ziet er ook al schandalig goed uit.
We gaan naar binnen en ondanks mijn hoge nood, wil ik perse eerst de Meesteres begroeten. We hebben elkaar te lang niet gezien en eerst de wc opzoeken voelt erg onbeleefd. De Meesteres is in vol ornaat. Zo zag ik ook haar niet eerder, ik ben blij haar te zien.
Dan is er goddank de wc, er is eten en drinken. Mijn Meester rommelt heen en weer met borden, bestek en ik krijg, uiteraard, een bord voorgeschoteld met alleen dat, wat ik echt niet eten wil. Hij weet te veel van mij en hij is lief, want daarna krijg ik een heel smakelijke maaltijd. We praten wat, er zijn nog wat suggestieve opmerkingen over wat me allemaal te wachten staat. Ik voel me blij en opgetogen en zenuwachtig. Mijn Meester voorziet me van polsboeien, die ik zelf om mag doen en daarna van een collar met ringen. Met 1 vinger door een ring trekt hij mij mee, vraagt toestemming aan de Meesteres tot gebruik van haar kamer, die zij geeft.
Bij mijn kledingcheck blijkt dat ik een slipje te veel aan heb. Mijn vest gaat uit, mijn bh gaat uit en ik word tegen de muur gezet. Armen boven mijn hoofd, polsen vast. Als ik voor mij kijk zie ik twee dingen 1: mezelf, ik jammer, ik wil mezelf niet zien! Mijn Meester gaat een blinddoek zoeken. En 2: naast mij aan de muur, zie ik in de spiegel, tot mijn verbijstering, een wel heel erg bekende afbeelding. Deze is kleiner en ingelijst, ik weet waar het origineel hangt. Het voelt bizar en laat me niet los.
Als mijn ogen uitgeschakeld zijn, raak ik al snel mijn grip op de concrete gebeurtenissen kwijt. Er is van alles, van zachte aanrakingen tot harde slagen, van strelende handen tot stekende electro pijn. Eerst mijn Meester alleen, later voegt de Meesteres zich erbij. Het is een grens over, me over te geven aan haar. Haar te voelen en aan te mogen raken. Shit, ze ruikt lekker en is zo lekker zacht. De Meesteres en mijn Meester maken me even serieus in de war door opzettelijk tegenstrijdige commando's te geven. Dan valt het in mijn hoofd op zijn plaats: alle twee volgen gaat niet, ik moet kiezen. Het is me duidelijk, ik volg mijn Meester.
Electro op mijn tepels, ik ben te trots om, om genade te vragen, voor ik echt niet meer hebben kan. Het gaat hard, snoei hard. Uiterst pijnlijk, lekker, heftig, dobberen, breken…. tranen. Dan is er troost en heel even rust. Zo geil, zo lekker.

De bel gaat. Er is bezoek. Mijn Meester informeert mij: er zal straks een slaaf toevoegen. Het is duidelijk hoorbaar dat de Meesteres zich over hem ontfermd op dat moment. Zijn gekreun is opwindend en laat me glimlachen en mijn Meester laat mij kreunen.
Ik sta met mijn polsen boven mijn hoofd vast, gezicht tegen de muur. De slaaf wordt tegen mijn rug aangezet. Ik voel hem. Zijn handen wat aarzelend strelend over mijn lijf. Ik weet dat hij niets kan zien, net als ik en ik heb geen idee wat ze hem gezegd heeft. Iets of iemand laat de slaaf kreunen. Zijn handen strelen mijn heupen en mijn borsten. Bewerken mijn tepels, het is warm, zacht, lekker en lief. Dan zet mijn Meester electro op mijn schaamlippen. Als de slaaf aanraakt en streelt, zet Hij de stroom aan. Ik hoor mezelf hard, buiten alle streel een aanraak proporties, kreunen, jammeren soms. Die arme slaaf schrikt zich te pletter vermoed ik. En moet, onwillekeurig, ook lachen om deze merkwaardige constructie. De Meesteres en mijn Meester trekken zich even terug 'omdat ze zich samen blijkbaar goed kunnen vermaken'. En daar moet ik nog harder om lachen. Daar sta je dan: naakt, armen gebonden met een anonieme slaaf tegen je aan……. Hoe bizar kan je het meemaken?
Daarna gaat de ene handeling weer over in de andere. Ik mag kijken als de slaaf opdracht krijgt zijn huisvlijt te demonstreren, of hij dat met zin of met tegenzin doet kan ik niet inschatten. Ik vind het wel heel geil: dat ik ernaar kijken mag en dat ik hem moet aanraken.
Er is gekreun, lijven, muziek, het ruikt lekker, er wordt gelachen, geprotesteerd. Het is erg, erg, erg warm om samen in een foliewikkel ingepakt te worden. Erg, erg, erg geil ook, als je door het folie heen aangeraakt wordt, hard en zacht. Het is heel erg warm, zweterig, bizar lekker…. Mijn Meester is de knippende redder die ons bevrijdt. Ik mag tegen zijn lijf even uitdampen. Mijn Meester pijpen, de Meesteres likken, en Hem bevestigen in zijn opmerking dat ik nu wel kan begrijpen waarom hij zo gek is op dat kutje. De slaaf moet zich aftrekken en de Meesteres en mijn Meester vormen een mooi stel, dichtbij elkaar, op hun bankje. Terwijl zij ons zo kwalificeren……

Ik ben doodmoe, warm, bibberig. Helemaal blij en gelukkig. Verrukt, gekneusd lijf, zeurderig pijnlijke tepels en sommige plekken aan mijn lijf zijn extra gevoelig bij aanraken. Mijn Meester verzorgd me, ik krijg wat te drinken en mag een tijdje tegen hem aanliggen bijkomen. Had ik van te voren, op commando, een hele lijst ingeleverd met dingen die me mogelijk aangedaan zouden kunnen worden, de praktijk was heel veel verrassender, leuker, lekkerder, heftiger, geiler. 

Mijn Meester, Meesteres en slaaf: 
dankjulliewel voor deze topervaring.

 

Hoer, 

Geil sletje,
Als je klaar bent, bel je me en je hebt dan kleding bij je, waarmee je op de tippelzone als een geil sletje snel door een klant wordt opgepikt! Neem ook wat sexy kleding mee voor het geval we daarna uit eten gaan, maar misschien wordt het wat eten halen, ligt eraan hoeveel je verdiend hebt!
Vergeet niet je eitje in je slavinnekutje te doen, met een strak zittend slipje er over heen wat lekker nat kan worden. Je ringetjes voor je tepels niet vergeten en behandel je tepels vanavond met wat olie, ze zullen morgen genoeg te verduren hebben. Slaap lekker straks. 
JE MEESTER R.

Mijn Meester laat me wachten. Buiten in de zon, op een bankje. Ik ben uiterlijk nog geen geil sletje dat op 'n tippelzone te werk gesteld kan worden. Van binnen weet ik niet wat ik ben: Geil? ja, slet? ook ja, zenuwachtig? ja, verwachtingsvol gespannen? ja, bij dat ik hier ben? ja!. 
Ik word binnengeroepen. De overgang van de volle zon naar de donkere kamer is te veel voor mijn ogen. Met blindheid geslagen loop ik voorzichtig door, vaag herken ik Hem in de grote stoel, ontspannen onderuit, ik kruip bij Hem. 'Ben je er klaarvoor?' Ik knik van ja en direkt daarop gelijk weer: nee! 'Ga je maar omkleden' en dat is wat ik doe. Tshirt, korte rokje, hoge laarzen met stilettohakken. Mijn Meester bepaalt dat ik niet gladgenoeg geschoren ben voor m'n klanten. Hij doet het over, terwijl ik, af en toe, een blik werp in de spiegel tegenover mij. Bizar lekker geil gevoel en gezicht. 'Je bent klaar' en ik mag opweg naar mijn werkplek. De lange gang door, tot de voordeur. Daar laat Hij mij zeggen dat ik dat
écht niet druf...... ik mag voor Hem tippelen, in de gang, op en neer, op laarzen met hakken waar ik amper op voortbewegen kan en mijn rokje aan de achterkant opengeritst. Hij vraagt mij wat m'n prijs is, terwijl hij mij bij mijn vers geschoren slettekut grijpt. Ik ben niet geschikt voor dit werk; "als je me zo lekker pakt, is het gratis!" 
Hij brengt me terug: kaarsen en muziek. Hij ziet er weer geweldig lekker uit....... ik word getrakteerd op m'n eerste golden-shower, die ik genietend in ontvangst neem. Het is lastig afscheidnemen van het warme douchewater erna.  Hoewel mijn 'verdiensten' zwaar zijn tegengevallen, mag ik me toch toonbaarder kleden om te gaan eten. De laarzen worden pumps, het te korte rokje, 'n lange rok met split. 
Mijn sjaal neem ik mee, voelt zo lekker chique. Sushi aan de bar, spa rood en Zijn hand tussen mijn benen en aan mijn kut, als we eten. Stopt zijn vingers onder zijn neus en zegt: 'lekker'. Ik grijns. Hij vertelt mij dat dit het 'softe' deel was, straks als we terug zijn begint het echte werk. 

Hij had gelijk......... Hij raakt me diep en hard en heftig. 
Ik ben vereerd dat ik het mee mag maken. 

 

Klant

SaMenspel

 
Vieren

Maak je vrij tussen 16.00 en 23.00 uur. We gaan je verjaardag vieren. Een week later vierden wij mijn verjaardag. Extra aanwijzingen waren: laat een keurig slavinnen streepje staan boven je kutje en blijf er verder vanaf. En als laatste: neem je slavinnen kleding mee.

Exact 16.00 uur meld ik mij: ‘ik ben onderweg’. Door enige ervaring wijzer geworden heb ik die middag niet veel gedronken, maar als ik even over vijf op de plaats van bestemming arriveer moet ik toch weer ontzettend plassen. Zenuwen? of toch gewoon de speling der natuur…. ?

Mijn knieën trillen als ik binnen stap.
‘Mag ik eerst even plassen?’
‘Oh…! Is het weer zo ver?’
‘Ja Meester’
‘Ga dan maar piesen, loop door naar de slaapkamer en kleed je uit’
Mijn Meester is in het zwart. Zwart pak, zwart hemd, watertandend mooi.
Mijn slavinnen streepje wordt gekeurd en afgekeurd: ‘schiet niet erg op he?’ Op mijn suggestie of ik er pokon op had moeten smeren wordt amper gereageerd.
‘Heb je je kleding bij je? ‘
Ik laat trots de inhoud van mijn tas zien, die wordt gelukkig goedgekeurd.

Op mijn knieën op het vinyl van de keuken, knikken ze nog steeds. Kont omhoog, kop naar beneden, mijn Meester bereid mij voor. ‘Als je klaar bent ga je douchen!’ Ik krijg twee handdoeken, een voor tussen mijn benen op de grond, een om mezelf na het douchen mee af te drogen. Ik besef dat ik nú al niet meer denk, ik voel alleen nog maar. Of althans… voor 90% voel ik, mijn wispelturige hersenen blijven toch actief.
Afgedroogd meld ik mij weer in de slaapkamer. Als verjaardagscadeautje krijg ik een nieuwe leren collar met ring en twee kettinkjes met tepelklemmen, die gaat eerst om. Daarna volgen een tril-ei en een butplug waarna mijn Meester mij verder helpt met aankleden. Kledingstukken die ik alleen niet kan handelen. Een torselet en een kuisheidsgordel, de sleutel gaat in Zijn broekzak, nadat hij met een grijns de wens heeft uitgesproken dat ik genoeg naar de wc ben geweest, want vanaf nú heb ik de mogelijkheid niet meer. Kousen met naad, zwart zwieber rokje, té hoge hakken en strakke blouse, waarbij we een oneindige strijd leveren over het laatste knoopje. Ik vind dicht, maar Hij vindt open! Open loop ik écht volledig met mijn nogal weelderige boezem te koop. Dicht is net niet on-netjes, zeg maar bijna braaf….. wat mij dan eerlijk gezegd ook weer niet zint. Maar als we voor het restaurant staan, waar we beginnen met ‘vieren’, durf ik niet naar binnen met die laatste knoop los. Tijdens het autoritje naar onze eetgelegenheid hebben de wildste fantasieën over wat mij deze avond gaat brengen alweer achtervolgt….
Eten, mijn Meester kiest. Uiteraard. Ik pak de kaart wel aan, maar leg haar in een automatisme gelijk dicht naast me neer. Ik hoef niet na te denken, ik mag consumeren. Heerlijke vis, drie spa blauw, twee koffie. Ik prijs mezelf gelukkig dat ik mijn vocht inname die middag zo heb beperkt. Als ik denk dat we gaan vertrekken, krijg ik nog een spa blauw te drinken. Tijdens het diner is mij het vuur aan mijn gekouste benen gelegd. ‘Wat ik over vanavond gefantaseerd heb!’ en we gaan niet weg voordat ik dat aan mijn Meester heb verteld. Ik kom er niet uit, voel me ontzettend in ’n hoek gedreven, waar ik wel/niet/wel/niet wil zijn…. En langzaam begint het tot mij door te dringen, dat wij hier blijkbaar op iets of iemand wachten….

Ineens veert mijn Meester op. ‘Hé, dat is ook toevallig!’ Hij begroet een complete vreemdeling die langsloopt. Ik krijg het benauwd, wat is hier aan de hand? Ik word voorgesteld als….. (bespeur ik wat twijfel in mijn Meesters stem?) ‘een vriendin’. Of de vreemdeling soms even aan tafel erbij wil komen zitten. Er wordt nog wat te drinken besteld en het gesprek kabbelt voort. Ik gluur naar mijn Meester, die grijnzend naar me terug kijkt. Dan richt de vreemdeling het woord naar mij. ‘Wat een mooie band heb je om je nek…’ Mijn hand gaat er naar toe en ik voel de ring. ‘Dank je, die heb ik zojuist gekregen, die heb ik zojuist van ……..(wat moet en kan ik nu zeggen?…slik).… die heb ik zojuist van mijn Meester gekregen’ Mompel ik wat onduidelijk. ‘Van je Meester? …zo, zo… doen jullie aan SM dan of zo?’ Shit, wat moet ik hier nu weer mee? Ik gluur weer naar de overkant van de tafel, daar zit iemand heel breed grijnzend, genietend naar mijn onzeker geworstel te kijken. ‘Ja’ antwoord ik heel kleintjes.
‘Zo zo, dat is interessant!, ik hou daar ook wel van, van SM’
En ik krijg het nóg benauwder….
Mijn Meester grijpt in en zegt, terwijl hij de afstandsbediening van het tril-ei en de butplug aanzet en mij inwendig laat trillen: ‘als je dat leuk vindt…wij vieren vanavond deze slavin haar verjaardag, zou je het leuk vinden om mee te doen…..?’
“PARDON?” denk ik, voel ik….. maar veel tijd is mij niet gegund. De vreemdeling verblikt of verbloost amper, zegt alleen dat hij zijn spullen bij zich heeft en dat hem dat erg leuk lijkt.
‘Oke! Dan doen we dat’. Beslist mijn Meester, zijn ogen glimmen als hij mij aankijkt.

Als we gedrieën teruglopen naar de auto’s, knikken niet alleen mijn knieën, maar klapperen ook mijn tanden. Van de kou? Of van de zenuwen….? Als mijn Meester de afstandsbediening van tril-ei en butplug weer gebruikt, beslis ik dat dat het is wat mij doet bibberen. Wat is dit voor bizars wat mij hier overkomt? Twee Meesters om mijn verjaardag te vieren! Hoe rijk kan je zijn…

Eenmaal terug zegt mijn Meester mij om direct door te lopen naar de slaapkamer, jij weet immers de weg. Daar aangekomen ga ik netjes staan, handen in mijn nek. De heren volgen met elkaar pratend. Ik probeer mijn verstand uit te zetten en mijn gevoel helemaal aan. Ondergaan en genieten, dat is wat ik wil. Mijn Meester kleed mij uit, blouse: ‘handen in je nek en langzaam ronddraaien, laat je zien aan Meester R.’ Dan stap ik uit mijn rokje en wordt mijn kuisheidsgordel verwijderd. Tril-ei en butplug volgen. ‘Handen in je nek en langzaam rond draaien’. Ik probeer de wereld buiten te sluiten. Dit is hier en nu. Dit is bizar, speciaal en griezelig eng, echt en confronterend, mooi.

Buig je voorover! Mijn Meester hanteert de flogger. Ik kreun verrukt op iedere slag. Het voelt hard, maar nooit venijnig, het geluid is sensationeel. Ik geniet. Dan wordt Meester R. uitgenodigd om een zweep te gebruiken op mijn rug. Het voelt anders, andere zweep, ook andere hand. Harder. Mijn denken komt terug. Hij kent mij niet, hij kent mijn grenzen niet, hij kent mijn gevoel en genieten niet. Een kriebeltje angst in mijn hoofd. Als hij aan mijn Meester vraagt wat onze afspraken zijn, zegt mijn Meester: ze kent het ‘genade’ woord. En Meester R slaat door. Ik kreun en jammer en besef, dat ik het genade woord zal móeten gebruiken. Na een derde, voor mij té harde slag, zeg ik: ‘genade’ en voel me een verrader.

Mijn Meester hoort nooit ‘genade’ van mij. Ten eerste omdat ik trots ben, maar vooral omdat, dat besef ik nu opeens, het ook nooit nodig is. Hij bewaakt en verlegt mijn grenzen, hij zorgt voor mijn genieten, hij zorgt voor mij en ik vertrouw hem blindelings en grenzeloos. En deze vreemde Meester kan niet weten waar mijn grenzen liggen en gaat er zeer voortvarend naar op zoek.
Hierna gaat het makkelijker. Ik krijg mijn blinddoek en mijn Meester is alert en stuurt het spel. Het is zwaar genieten, zoveel Dominante handen aan mijn lijf. Er is electro, er is vuur, kaarsvet. Als mijn Meester vol vermogen door mijn tepels jaagt ben ik zó boos dat ik de Heren jankend mijn rug toe keer.
‘Keer je om! en sorry’ zegt Hij.
En ik zeg niets.
‘Sorry!’ zegt hij dwingender en ik herhaal heel kleintjes:
‘sorry’.
‘Juist’ reageert hij tevreden.

Meester R laat mij zijn behandelingen ervaren. Er zijn krassen. Hij laat mij het voorwerp eerst ervaren. Ik voel iets op mijn huid maar heb geen flauw idee wat het is, of hoe het eruit ziet. Ik neem zijn waarschuwing om ‘vooral stil te blijven staan’ uiterst serieus, hoewel mijn knikkende knieën mij daarbij niet echt helpen. Het krast, grenst aan pijn maar is vooral heel erg lekker. Gevoelige plekken, dijen, oksels, armen, borsten, tepels….. ik sta met ingehouden adem.

 Later voel ik Zijn handen. Ik lig voorover op een bankje. Hij masseert mijn rug. Eerst zacht, dan steeds harder. Pakt mijn vel en kneed, duwt, streelt. Het grenst weer tussen pijn en genot. Waarbij genot ook nu weer wint. ‘Lig je te genieten sletje?’ vraagt mijn Meester, terwijl ik extra moet slikken om niet te gaan kwijlen. ‘Jah! Lekkere handen! Meester R heeft heel lekkere handen’. Dan mag je hem wel eens bedanken! wijst mijn Meester mij terecht.
‘Bedankt Meester R. U heeft héél lekkere handen’.

Er is een stoel met een dildo erop. Ik mag het voelen. Mijn handen glijden erover heen.
‘Wat ga jij daarmee doen?’ vraagt mijn Meester.
‘………eum……. (ik voel me toch wat verlegen met het komende antwoord)… pijpen?’
‘Heel goed sletje, pijpen!’
‘Op zitten? Vraag ik nog wat hoopvol’
‘Op je knieën en pijpen!’
Ik ga op mijn knieën en laat de kunststoffen pik in mijn mond en keel glijden. Of de heren mijn handelingen volgen kan ik alleen maar raden. Iemand bewerkt mijn kont en rug weer met de flogger. Het maakt me geiler. Daarna mag ik gaan staan en op de pik gaan zitten. Moeiteloos glijd hij naar binnen. Als ik rustig zit mag gaat mijn blinddoek even af en mag ik naar de Heren even zien, die naast elkaar naar mij zitten te kijken. Twee Dominante Mannen in pak. Wat een rijkdom. Iemand merkt op dat er niet veel beweging in mij zit. Waarop een ander door de gaten van de zitting van de stoel heen in mijn kont en benen begint te knijpen. Gillend van de lach schiet ik over de dildo heen en weer. Véél beter zijn ze het roerend eens.
Als ik daarna de dildo in mijn kont moet laten glijden, mopper ik dat ze veel te groot is, of ik veel te klein. Een vibrator tegen mijn clit biedt uitkomst. Ineens lijkt ze niet zo groot meer. Ik weet zeker dat ze geslonken is. Volgens de Heren echter heeft het formaat van de namaak pik er niets mee te maken.

Ze laten mij een tijdje zitten en genieten. Mijn Meester regelt de trilstanden van de vibrator en geniet, ben geil, geniet nog meer, ben super mega weergaloos geil. Als hij vraagt wat ik nog zou willen, zeg ik niets, ik lach alleen maar………. ‘En dat kan je vanavond dus vergeten’ is zijn korte commentaar en ik moet nog meer lachen.

Als ik een poosje later, bevrijdt van boeien, collar, kousen en schoenen onder de douche sta, zie ik de krassen op mijn lijf. Ze maken nieuwsgieriger: wát is dat geweest? Het ziet er mooi en indrukwekkend uit: tekeningen. Ik weet dat ze met een paar uur zullen zijn weggetrokken. Minder snel zal de trofee op mijn borst verdwijnen. Gekleurd door een pimpelpaarse blauwe plek. Jammer, maar helaas. Risico van het vak. Volgende keer beter.
Mijn verjaardag is waardig gevierd. Weer een fantasie bewaarheid. Ik dank mijn Meester, Meesters en de Meesteres voor deze avond. Een wereldse ervaring rijker.

 

Parenclub
De Meesteres en mijn Meester kleden mij. Hier en daar verschillen ze van mening, maar uiteindelijk komt er een, ook voor mij, acceptabel geheel uit.  Niet dat het iets zou uitmaken als ik het niet acceptabel gevonden zou hebben... We gaan op pad. Ik heb geen idee waar heen, maar heb wel alle vertrouwen. Het is goed om uit te gaan met de Meesteres en mijn Meester. Na een uurtje auto komen we in een bossige omgeving. We rijden een smal weggetje in 'PARENCLUB MYSTIQUE' zegt het bord langs de weg en keren een groot parkeerterrein op. We zijn hier niet alleen: het staat vol. Ik heb wat problemen met de overgang, kon ik thuis mezelf niet zonder gesloten jas vertonen, wilde ik niet wegens blootloperij opgepakt worden, hier zou ik juist met open jas moeten lopen maar..... hó ff... laat me even wennen! De kleding van de mensen op het parkeer terrein geeft al een aardige indikatie. "je bent een 'aktieve' dame" wordt me nog toe gesist voor we naar binnen gaan. "heu? 'n 'aktieve'dame?, wat is dat dan?". Dat blijkt prijstechnisch handig te zijn en ik geloof dat ik ook daadwerkelijk een 'aktieve' dame ben. Een smalle trap naar beneden: stijlvolle kleedruimte. Mijn spulletjes in de kast, mijn schoenen worden in overleg ook nog gewisseld. Hopen dat ik niet te veel hoef te lopen, deze hakken zijn hóóg. Oke, oke mee eens: ook wel leuk, ondanks mijn gestuntel. Doorzichtige rok, stringetje, zó klein dat het compleet onzichtbaar is, torselet met jarretelles, kousen met kantrand, collar.....: onderdanige slet.

De smalle trap weer op naar boven, wankel wankel naar de bar. Ik heb mijn eerste aanbidder al gescored, een mannetje dat met zijn hoofd precies op mijn borsthoogte eindigt, kreunt mij in het voorbij lopen duidelijkhoorbaar toe: HMMMMMMMM!!!!. Krijg nou wat! ik en nog niet eens goed en wel binnen. Als eerste mag ik ons gezelschap van drank gaan voorzien.... túúrlijk: wankel wankel naar de bar... één cola light, één zoete witte wijn en een spa roood alstublieft. Wankel, wankel weer terug.... missie voltooid. We gaan even buiten zitten! Oef... wankel wankel, pas op het afstapje! denk om de trap! Gelukkig ben ik mijn gene betreffende mijn kleding per direkt kwijt: het kan nog veel bloter en opzichtiger. Buiten is het aangenaam. Als de drankjes op zijn, mag ik weer nieuwe gaan halen (uiteraard). Mijn op borsthoogte eindigende aanbidder drentelt om mij heen. Ik ben onwennig met dit overduidelijk enthouisaste gedrag: ga weg griezelig mannetje! :-) We gaan wat eten en volgens mijn dis-genoten is ook een Meester geinteresseerd. Ja hoor! Dattie steeds langs loopt is óf toevallig, óf komt door mijn aantrekkelijke tafel Dame. We eten praten en ik mag afruimen.

We gaan binnen verder verkennen. Ik kijk mijn ogen uit. Mijn Meester heeft gekozen: Hij zet mij aan het kruis in de hoek. Zijn tas met speelgoed is mee en als ik vast sta, met gespreide armen krijg ik een blinddoek voor. Hij speelt met flogger en een venijnige zweep. De Meesteres hoor ik praten. Ze is meespelers aan het werven? Ze heeft de op mijn borsthoogte eindigende man uitgenodigd om te helpen. De arme man blijkt onbekend met ons spel en schrikt zich een hoedje. Is verdwenen voordat hij deelgenoot kon worden. Dan hoor ik niets meer. Mijn Meester meldt mij dat er een nieuwe gegadigde is aangeschoven. Uiteindelijk zal die meneer mijn borsten zo lieflijk liefkozen........ geen woorden krijgen hem tot steviger aktie. 'ik ben het niet gewoon' fluisterd hij mij verlegen glimlachend toe.  Mijn Meester gaat over tot steviger aktie met electro op mijn tepels. Het gaat hard(-er). Als ik mij laat horen, krijg ik commentaar van een praatgrage in leer geklede babbelkous. Hij ziet er stoer en mooi uit, maar zijn praatjes zijn mij te glad, hij heeft zoveel woorden nodig om zichzelf te bewijzen.... ik heb geen vertrouwen in deze Meneer. De Meesters plaagt: kusje hier, kusje daar, kus met wijn. En ik heb een alcoholverbod...

Met ontblote borsten mag ik, nadat ik ben losgemaakt, 'hou de polsboeien maar om', weer een rondje drank halen. Ik weet niet of ik bekijks heb, ik kijk er niet naar. Ik zal wel bekijks hebben, ik wil er niet opletten, het ontkennen, dan bestaat het niet. In een aangelegen ruimte hangt een compleet naakte slavin aan haar enkels aan een takel aan het plafond. 'jij ook?' vraagt mijn Meester, ja ik ook! maar niet nú en niet hier aub.

Dan gaan we naar buiten, het is erg warm binnen. Aan het zwembad gezeten, gepraat, gedronken. Verderop in de tuin zweepgeluiden en aan de andere kant een rondje mannen die zich om de beurt laten pijpen door een dame op haar knieeen in het gras. Het is een bizar en lekker geil gezicht. Het wordt nog vervreemdender als ze later gezellig met z'n allen iets staan te drinken, te praten en te lachen alsof ze op een receptie zijn, de dame incluis. Als we weer naar binnenlopen hangt er een slavin in een bondage, er wordt goed op haar gelet en voor haar gezorgd, het ziet er heel heftig én mooi uit. Mijn Meester en de Meesters lachen als ze mij zien staren: 'doe je klepdicht, je gaat kwijlen' en het is zo, ik ben redelijk onder de indruk.

Overal gebeurt van alles. Mensen praten, eten, drinken, vrijen, spelen.... De Meesteres heeft een ander liefhebber gevonden. Of deze meneer aan mijn borsten mag zuigen. 'Alleen als hij het hard doet'. Hij begint te zachtjes maar durft er later wat meer kracht achter te zetten. "ik bijt écht hard hoor" zegt hij nog.... Gaaaaaaap. Mijn Meester pakt mijn andere tepel en bewerkt haar naar behoren: 'AUW!!!!'heerlijk pijnlijk. Ik moet de meneer aanraken vindt hij. Ik wil dat niet, dat hij aan mij zit oke: ik wil hem niet aanraken. Ik moet zijn pik vasthouden, ik vind dat niet prettig. De Meesteres loopt weg. De meneer grijpt zijn kans om een praatje aan te knopen. We maken hem op een vermakelijke manier compleet in verwarring met onze onderlinge verhoudingen (en dan hebben we de helft nog naar verteld). Hij blijft ons stalken vanaf nu. Dat hij mij zou kunnen dwingen zíjn tepels te bijten door toestemming te verwerven dan de Meesteres, vindt hij even bizar als bijzonder. En ik bid Jezus van het kruis dat de Meesteres 'Nee!' zal zeggen, maar uiteindelijk is de meneer te onzeker om het daadwerkelijk te vragen. We doen een damesrondje wc. Wankel wankel door de gang. Piesen? met deze outfit... dat is nog even puzzelen. Daarna sneaken we heel even richting darkroom, maar als twee pukkelige pubertjes schieten we giechelig weer weg als we ons neus om de hoek gestoken hebben.
Terug bij mijn Meester neemt mij mee naar buiten, daar praten we en raakt Hij mij aan, heerlijk....

We gaan naar huis. de Meesteres neemt afscheid van haar gesprekspartner en ik wankel wankel de smalle trap weer af. Omgekleed, onherkenbaar als geile slet, weet ik dat ik het van binnen nog dágen lang zal zijn. Nadobberen. Het uurtje in de auto terug is er muziek. Marillion, hard en lekker. Ik voel me moe, blij, tevreden en rijk.... heel erg rijk.

Bijzonder is, dat op het moment van gebeuren, dingen bijna aan mij voorbij gaan. Pas achteraf voel ik hoe bijzonder, belangrijk en lekker mijn ervaring geweest is. Mijn Meester en de Meesteres: dank Jullie wel, ik ben nog steeds blij.  

 

Yakult,

Mijn Meester bezigt de heilige overtuiging dat Yakult een uitermate gezonde aanvulling op de dagelijkse voeding is. Nu bestaan er twee soorten mensen, Meesters en geile sletten. De Meesters kopen wekelijks hun Yakult in de supermarkt, zetten het totale pakketje in de koelkast en nuttigen er dagelijks één.

Voor de geile sletten wordt de Yakult speciaal geproduceerd en wel door de Meester zelf. Omdat deze productie bederfelijke waar betreft, is het noodzakelijk om deze Yakult niet in de koelkast, maar in de vriezer te bewaren. Het is immers niet altijd duidelijk wanneer deze Yakult gebruikt zal gaan worden. Daarbij maakt het plaatsen van deze geile sletten Yakult in de vriezer de kans op onderlinge verwisseling kleiner. De verkeerde Yakult, in de verkeerde soort mens, dat zou toch zonde zijn, niet?

Tot op de dag van vandaag heb ik mijn Meester niet kunnen overtuigen van het feit, dat het de geile sletten niet gaat om de Meestersproductie, maar om zijn fysieke geile opwinding waar deze productie een mogelijk gevolg van is. ‘Geile sletten geilen op de Meesters productie’ is zijn heilige overtuiging. En ik heb de woorden niet meer om Hem van het tegendeel te overtuigen. Ik moet bekennen dat, feitelijk, zijn stelling, met terugwerkende kracht, waar aan het worden is: ervaar ik weer een geile sletten Yakult, dan geil ik daar hedentendage zelfs op.

In een enkel geval is de geile sletten Yakult per ongeluk iets vermengd geraakt met de Yakult voor de Meester, dan ruikt en smaakt ze ineens veel frisser en fruitiger, maar ook dan blijft  mijn sterke voorkeur nog altijd, met stip uitgaan naar levensechte geil opgewonden verse productie.

 

De dame, mijn Meester en ik,

We zitten op een loungebank, mijn Meester en ik. Het is er schaars verlicht, er zijn meer mensen om ons heen. Ik mag tegen mijn Meester aanliggen en met hem spelen. Het voelt warm en opgewonden. Hij streelt mijn haar, duwt mijn hoofd. Ik glimlach en kreun, ik hou van dit spel.
De dame loopt langs, we hebben haar al eerder gezien. Ze is mooi, trots en goedlachs. Mijn Meester nodigt haar uit aan de andere kant van hem, ze maakt gebruik van de uitnodiging en gaat lachend naast hem zitten.
Ze praten samen, ik krijg niet mee wat, ik speel, streel en lik verder, hand op mijn hoofd duwt mij. ‘Prefereer je een man of een vrouw?’ Vraagt mijn Meester aan de dame.
‘Een vrouw’ zegt de dame.
Mijn Meesters strakke hand grijpt ruw mijn haar en duwt mij van de bank af tussen haar benen. Ze schuift onderuit en haar jurkje schuift omhoog. ‘Likken!’ beveelt mijn Meester. Mijn hoofd tussen haar warme gekouste dijen, warm en zacht. Met een hand duw ik haar zwart kanten slipje opzij, zo kan ik haar likken. Mijn andere hand houdt mijn Meesters pik nog vast. De dame biedt wat meer ruimte: spreidt haar benen en zakt nog iets onderuit.
Ik kijk op.
Mijn Meester en de dame zoenen elkaar traag, met en zonder tong en ik kan er voor een moment alleen maar ademloos naar kijken, in een hand een pik, mijn andere hand een kut
….. Sjezus wat is dit geil….. schiet er door mijn hoofd. Schuin naast ons staat een man mee te kijken, vaag krijg ik dat mee. Mogelijk vindt hij hetzelfde: ‘dit is geil!’.
‘Likken!’ ik schrik op, en duw mijn hoofd weer tussen haar warme zachte dijen en lik haar. Ik probeer een beetje mee te kijken, voel de behoefte om mijn Meesters pik te proeven en kom daar de hand van de dame tegen. Glimlachend: genoeg pik voor twee.
‘Nu moet je kiezen slet! Pik of kut’ grijnst mijn Meester.
‘Ik hoef helemaal niet te kiezen…. ik heb nu namelijk álles: pik en kut’ verzucht ik geil vergenoegd. Mijn Meester en de dame keren zich lachend weer naar elkaar, ik draai met mijn duim zachte rondjes over haar clit, zie hoe ze kreunend haar hoofd achterover laat zakken, zie hoe mijn Meester haar kust…. Hij duwt zijn hand in haar kruis en streelt de dame, ik lik en kus haar kousen, dijen.
Dit is zó geil weet ik met mijn hoofd, ervaar ik met mijn emoties, voel ik met mijn krampkut.

 

Antwerpen,
We zijn op weg. Zoals gewoonlijk mag ik dobberen en mij verheugen in onwetendheid. Zelden weet ik wat de plannen zijn, wat mij te wachten staat, wat de eindbestemming is. Was ik de vorige rit onderdeel van ‘slettenvervoer’ en was mijn plaats met armen en benen wijd gebonden op de achterbank voor 100 kilometer, nu mag ik voorin zitten. Was ik de vorige keer vooraf voorzien van oesters en witte wijn, vandaag bestaat mijn maaltijd uit een wrap, frietjes en ’n ijsthee. Alles is genieten.
We gaan weer richting het zuiden. Ik mag aangeven waar ik denk dat wij naar toe gaan. ‘Tilburg! ik denk altijd dat wij naar Antwerpen gaan en het is altijd Tilburg, dus vandaag is het ook Tilburg” “Tilburg is toch een mooie plek?” “Tilburg is een superplek, ik kom er heel graag. Maar ik denk altijd Antwerpen en dan wordt het altijd Tilburg”
“Wat wil je in Antwerpen?” en dat is weer een vraag te veel. Ik weet wel wat ik wil in Antwerpen. Maar ik durf het niet te zeggen. In Antwerpen heb je het fetishcafe en daar ben ik nog nooit geweest, veel over gehoord en ik wil het meemaken. Maar ik durf het weer eens niet te zeggen. Bizar dat ik na alle tijd samen, altijd nog schroom heb om mijn mond open te doen. Althans, om te praten dan.

Bergen op Zoom komt en gaat, Rucphen was ook nog een optie, maar dat gaat ook voorbij, net als Tilburg. We geilen elkaar wat op en ik mag onder het rijden pijpen. Het gaat toch Antwerpen worden. Ik ben blij. Ik weet weinig van Antwerpen, de stad verbaast me. Rare mengeling van oud en nieuw, van prachtig gerestaureerd met enorme gaten in de stoep en bouwvallen tussen de mooie statige panden.

Het is al ‘laat’? en blijkbaar hebben we ‘haast’. Er wordt op ons, of beter op mij als slet en slavin gewacht. Hoewel daar feitelijk niet zo veel van te merken is, van die haast. Ik heb geen haast, ik ben niet laat. Ik heb geen tijd, geen schema, ik volg gewoon. Douchen, schoonmaken, omkleden. De mooie kousen met de rode naad en kant rand doen het niet meer zonder hulp. Het zijn geen stay-up’s meer. Daar baal ik van en mijn jarretelle gordel is niet mee. Wel andere kousen, simpele. Rok erover. Stomme rok: ik moet een andere kopen. Ik ben wel blij met mijn blouse. Mooie blouse, maar er mag geen bh onder? Ik mopper. Ik zie er niet uit zonder! Ik krijg een prik bh. Nog erger. Die doet zeer en blijft niet zitten. Nog een butplug en mopperen durf ik inmiddels niet meer….
We gaan weg. Er gaan veel spullen mee. Ik mag een koffertje dragen. Gelukkig mag ik mijn eigen schoenen aan. Die zijn al ingewikkeld genoeg, voor mij, om op te lopen. Antwerpen: here we come!.
Het is een feit dat ik verdwaal in de wc. Dus laat mij niet los in donker Antwerpen. Alle straatjes lijken op elkaar, alle pleinen trouwens ook. Mijn ene kous heb ik te haastig aangetrokken en zakt irritant af. Na wat halfslachtige pogingen om haar op haar plaats te houden pak ik het maar gedegen aan. Gewoon opnieuw aandoen minimaal vanaf de knie. Beetje genante actie, op straat, maar het helpt wel. Als ik mijn rok weer laat zakken blijft de kous goed zitten. We lopen, lang en ver, maar het is niet vervelend. Tegen de tijd dat het wel vervelend begint te worden, na vijf keer de weg vragen en tachtig straatnaam bordjes ontcijfert te hebben komen onze redders op ons pad. De politie is je beste vrind! Dat blijkt maar weer. Nadat ze in hun stratenboek gevonden hebben, waar wij heen moeten, bieden ze ons een lift aan! Grijnzend zitten we achter in een politie dienstwagen op weg naar een plek die ze waarschijnlijk gedogen. Keurig worden wij aan het begin van het straatje eruit gezet. ‘Bedankt mannen!’.

Ik zie een smal middeleeuwsstraatje. Smalle hoge huizen. Een van die huizen gaan we in. Fetishcafé, trap af en we betreden een statige middeleeuwse kerker. Verschillende niveaus, banken, kaarsen, een bar. Mensen kijken, we worden aangesproken. Ik probeer mijn jas kwijt te raken, geen kapstok, dan maar mee. Ik krijg een spa rood en er is wat geredder om mij heen. Achter de ruimte met de bar is nog veel meer kerker: speelruimtes. Het fetish cafe voldoet aan al mijn verwachtingen. De sfeer is aangenaam en ontspannen, hoewel ik niet ontspannen ben. Ik heb alle vertrouwen maar sta soms toch voor grote en bijzondere verrassingen. (En ik geil en kick daar zo op…..hijg!......).

We worden verwacht. Dat is duidelijk. Na ’n drankje betreden wij de speelruimte. Blijkbaar is ze voor ons. Het koffertje waar ik de hele avond al mee rondloop bevat mijn persoonlijk favoriete martelwerktuig, voilet wand.

Ik mag me uitkleden, kousen blijven aan, slipje ook. Schoenen worden gewisseld van draag en loopbaar naar exemplaren draagbaar maar absoluut on-loopbaar hoog. Enkel en polsboeien. Er is veel om mee te spelen, de keuze valt vanavond op het schandblok, niet onaangenaam, de takel, en ’n middeleeuws martelwerktuig waarmee men kan radbraken. Als ik, na het schandblok, met mijn armen strak omhoog getakeld sta, mijn benen gespreid gebonden, hoofdkap op zodat naast geluid vooral mijn zicht tot een minimum beperkt wordt, merk ik dat wij bezoek krijgen. De deur gaat open en weer dicht. Ik hoor een dame en een heer binnenkomen en plaatsnemen. Er wordt gepraat. ‘Dat wij geen beginnelingen zijn’ vang ik op. Dat houd mij bezig. Zijn wij geen beginnelingen meer? Blijkbaar komt het zo over, ik voel me altijd iedere keer opnieuw een beginneling. Wat maakt dat zij dit zeggen? Om hoe het eruit ziet? Ik probeer een voorstelling te maken…. Er is meer social talk, mijn armen gaan serieus zeer doen, mijn enkels houden het niet meer, ik krijg trilbenen. De voilet wand wordt gedemonstreerd, met mij als bruikbaar demonstratie object. Er wordt geslagen met de flogger, mijn favoriet. Fijn dof gevoel, geen blauwe plekken en ook als er écht hard geslagen wordt, kan het nog weinig kwaad. Een van de bezoekers krijgt het aanbod om ook te slaan, altijd spannend. Na een voorzichtig begin, volgen een paar serieuze slagen. Dan is het alweer over.
Ik klaag, ik kan het trillen van mijn benen niet meer onderdrukken, ik pak mijn handen om, om wat meer grip op mezelf te krijgen. Je vraagt wat er is, ik vertel je over mijn ‘sacherijnige armen en benen’ en je vraagt of ik liever wil liggen. Dat wil ik.
De sessie wordt verplaatst naar een toestel dat je uit kan rekken. Benen en armen vast aan takels, liggend op een bank. Het liggen is heerlijk, het rekken bizar. De bezoekers vertrekken op het moment dat ik echt verwend wordt en er extra aandacht is voor mijn kut. Ik vind het jammer dat ze gaan. Achteraf zeg je dat ze het mogelijk gênant vonden worden vanaf dat moment. Vanaf nu raak ik het kwijt. Ik weet dat ik héél erg uitgerekt ben, mijn handen schoten bijna uit de boeien waarmee ik vast zat. Het was raar, niet pijnlijk maar een raar gevoel. Pas de dag erop heb ik aan mijn spieren gemerkt wat het met mij heeft gedaan :)
Jij had het heel erg warm, ik kreeg het net niet koud. Als we stoppen mag ik mij weer aankleden maar mijn schoenen niet wisselen. Als we de barruimte weer inlopen, ik heel voorzichtig, zegt de patron: ‘Jullie zie er ontspannen uit’. Er zitten nog wat heren aan de bar. Ik voel me wel en niet op mijn gemak in mijn doorkijk blouse, zónder bh. Ik heb me erbij neergelegd, maar ik vind het niet leuk. ‘Iets te drinken?’ ‘Water graag, met bubbels’. Ik knabbel wat nootjes en gluur rond. Aan de bar verderop een heerschap dat zijn ogen niet van mij af kan houden. Jammer genoeg geen aantrekkelijke heer, eerder in tegendeel. En vlakbij een meneer druk in gesprek met de barman. Die oogt wel sympathiek. Hij verteld dat hij er voor het eerst is en kennis komt halen bij de deskundigen achter de bar. De bezoekers van tijdens ons spel zijn er niet meer. Jammer, ik had ze graag even gesproken of minimaal gezien. Ik ben nieuwsgierig wat voor indruk ze gekregen hebben.
De terugweg moet ik aanvangen op mijn mega hoge hakken, we gaan voor een taxi, we hebben beide geen behoefte om nog een wandeling door nachtelijk Antwerpen te maken....
 

desire

back to HeXX-page