Soms ...

Soms is de wens zo groot
Naar een moment van vrede
Een vrouw naast je
Gewoon zoals ze is
Geen opsmuk
Alleen haarzelf

Zoals ook ik niet meer dan mijzelf ben
Geen strakke schoonheid
Maar intimiteit
Vrede

Het wonder van een mens
Ademend naast je
Bereid en aanwezig om samen te zijn
Die je kunt aanraken zonder vrees voor misverstand

Waarbij de aanraking de aanraking is
Zoekend of tastend maar met aandacht als een vraag
Of als een streling
En vooral omdat het prettig is iemand aan te raken
Die dat graag wil, althans daarvoor wil zijn, en het mij zal doen
Die zal willen weten hoe het is om aangeraakt te worden
Gewoon omdat dat eigenlijk zo normaal is

Zonder schroom

De onvergelijke schoonheid daarvan
Die alle schoonheid overtreft
Want bevangt met eerbied en ontzag
Voor iets dat groter is dan jezelf
Dat jou en de ander bevangt
En doortrekt
Wat we gaandeweg aan het vergeten zijn

Het -op dat moment- samen zijn
Omdat je -op dat moment- voor elkaar wilt zijn
Zonder de een of de ander een rozentuin te beloven
Trouw of een gelukkig huwelijk
Met veel kinderen
Alleen het nu

De veiligheid aandacht en liefde van dat moment
De vrede en de ontspanning van dat moment
Taal voor hem
Taal voor haar
Zelfs zwijgen is taal als je de ander tot je door laat dringen
Iets wat je niet meer vergeet

Niet verstoord door allerlei ruis van het leven
Geen verwachtingspatronen
Alleen het mogen zijn
Het mogen voelen te zijn
Door -en in- de ogen van de ander
En daardoor van jezelf

Iets wat je nooit meer vergeet
Als een gloeiend kooltje in je draagt
Bewijs van het bestaan van warmte

De volstrekte vrijheid je rug tegen zijn lijf te drukken
Je armen op te heffen en je prachtig te voelen
En samen te vloeien als hij je borsten streelt
Met aandacht en gevoel
Waarmee hij in jou stroomt
Of jou in zich opneemt

En je hem troost vanwege zijn leven en emotie
En hij ook jou zal troosten vanwege je leven en emotie
Al was het maar die van het ogenblik

Een spel van bereid zijn
Een spel van aanwezig zijn en geven
En als het tot je doordringt
Het besef te mogen nemen
Desnoods iets kleins
Dat door te nemen heel erg groot is

Robert Nowan voor A.

back to poezie