Hot....: door albert, slaaf van Misty.

Er was onweer voorspeld. Het was warm en vooral drukkend. De minste beweging leidde ertoe dat de kleding aan mijn lijf plakte. De lucht was dreigend, het licht onwezenlijk zoals je dat vlak voor een onweersbui kunt hebben.

En onweer zou er komen. Geen welkomstkus en toen ik wat bedremmeld stond te wachten op de dingen die zouden komen kreeg ik direct de wind van voren. "Wat sta je daar nou te lummelen? Is dat een manier om je meesteres te begroeten? Onthoud maar dat dat de volgende keer echt anders moet!" En in iet mis te verstane bewoordingen werd ik gesommeerd naar haar slaapkamer te gaan. "Strip voor mij". Met overduidelijk leedvermaak kijkt ze hoe ik me uit mijn kleding wurm. Met verleidelijkheid heeft het allemaal niets te maken, laat staan dat het ook maar iets uitdagends heeft als ik mijn overhemd van mijn schouders laat glijden. Wat voel ik me ongelukkig, onhandig en ze weet het, geniet ervan Haar blik straalt vooral spot en meewarigheid uit en hoe langer ze me aankijkt des te kleiner ik me voel. "Je had natuurlijk gedacht vandaag weer fijn met me te gaan shoppen of een terrasje te pakken. Nou niets daarvan. Je moet maar eens gaan leren wat het is om een echte slaaf te zijn. Niks pleziertjes voor jou. Vandaag is het plezier voor mij".

"Kom". Als ik op haar toestap realiseer ik me direct mijn fout. "Niet zo! Zo biedt je je niet aan aan je meesteres". Ik zak op mijn knieŽn en kijk tegen haar op. Is het omdat ik zo zit of is het omdat ze is wie is, maar het is meteen duidelijk: zij is de baas, zij is mijn meesteres. Dat het een zware dag zal worden is ook wel duidelijk. Ze is not amused met mijn geklungel. De pijn komt onverwacht. Mijn tepels worden getest. Venijnig houdt ze ze tussen haar vingers geklemd en draait er een beetje aan. Nog niet echt heftig, maar het kost me wel moeite om een kreet te onderdrukken. Ook mijn penis moet er aan geloven. Met haar nagel glijdt ze over mijn eikel. Het is een aangename streling die tegelijkertijd als elektriciteit voelt. Pijn en genot tegelijk. Het was al benauwd maar dit beneemt me eens te meer de adem.

Het duister is volledig. Als ze me de blinddoek omgespt drukt ze me dicht tegen haar aan om extra kracht te zetten. Ieder licht is me nu ontnomen. De buitenwereld lijkt ineens een stuk verder weg. Plagerig streelt ze nog even langs mijn tepels en zet er haar nagels in. Heel even maar, dan is ze weg. Er gebeurt van alles om me heen. Ze pakt spullen, loopt langs me heen. Het gerammel van gespen en het gerinkel van kettingen doet het ergste vrezen over wat me te wachten staat. Al die tijd raakt ze me niet aan, alsof ik er niet ben. Onzeker probeer ik te volgen wat ze doet, waar ze is maar al gauw moet ik het opgeven.

Als ze me gebiedt naar haar toe te komen is me wel duidelijk dat ze op de rand van haar bed zit. Maar waar? Knietje voor knietje schuifel ik op de tast naar de plek waar ik haar geluid vermoed. Het moet voor haar een grappig gezicht zijn mij zo gedesoriŽnteerd te zien rondkruipen. En weer doe ik het niet goed. Met veel moeite heb ik de plaats tussen haar knieŽn gevonden. "Zo kan ik toch je boeien niet goed omdoen. Die moeten op je rug. Biedt je goed aan!" Ik zie niets, maar ik voel het leedvermaak als ik me moeizaam omdraai en achterwaarts weer tussen haar knieŽn parkeer. Zodra mijn boeien zijn dichtgegespt trekt ze me achterover. Ik verlies mijn evenwicht maar behendig vangt ze me op. Haar handen glijden over mijn borst. Dan haar nagels. Ze draaien mooie patronen op mijn lijf en dan ineens: umpff. Mijn tepels weer tussen haar vingers geklemd. Draaiend. Heftiger. "Draai je maar om, dan kan ik er beter bij." Zodra ik weer recht voor haar zit grijpt ze me bij mijn tepels en trekt me naar haar toe. "Ik ga je maken tot de slaaf zoals ik vind dat een slaaf moet zijn. Niet wat je nu bent, maar het beest in je wil ik zien". Haar nagels grijpen zich in mijn tepels, mijn eikel. Niet alleen strelend maar ook krassend, knijpend. Zelfs in het donker schieten de lichtflitsen voor mijn ogen. "Ik wil dat je je verliest, dat je niet meer weet waar je bent, kreunt schreeuwt." Ze pakt mijn hoofd en drukt het op haar schouder. Teder en tegelijkertijd houdt de druk op mijn tepels aan. Zo dichtbij maar ik kan haar zelf niet aanraken. Het gevoel is onbeschrijflijk. Alle spanning valt van me af en toch houdt de pijn aan. Het voelt als overgave en ik zou wel kunnen janken. Van gelukzaligheid. Nu al. Twee felle pijnscheuten schieten door mijn lijf. Haar nagels draaien mijn tepels vrijwel rond. Heftig schreeuw ik het uit. Vlak naast haar oor nog wel. "Zie je wel. Ik ga je maken tot de slaaf die ik wil. Omdat ik het wil." En zij weet het, ik weet het: ze heeft gelijk.

Ze duwt me van zich af. "En ik zal je trainen ook. Deze keer zul je niet twee dagen last hebben van je tepels. Ook geen drie. Over vier dagen zul je nog steeds aan mij denken als je overhemd over je borst glijdt." Ik hoor wat gerinkel en mag alleen maar vermoeden wat komen gaat. Weer krassen haar nagels over mijn lijf en ze houden op bij mijn tepels. Even gebeurt er niets maar dan wordt er zorgvuldig eerst ťťn klem geplaatst, dan de andere. Ze staan strak en ik kan voelen dat ze met elkaar verbonden zijn. Haar handen strelen mijn borst en drukken mijn huid naar de zijkant weg. Awh, dit is heftig. Mijn meesteres haakt haar vinger achter de klemmen en tegelijkertijd prikt ze met de punt van haar laars tegen de wortel van mijn penis. Ik wil wijken maar wordt vlijmscherp gecorrigeerd.

Met zachte drang wordt ik naar de hoek van het bed geleid. "Geen terrasje. Geen shoppen. Voor jou niet, maar voor mij misschien wel. Het is veel te benauwd om binnen te blijven, voor mij in ieder geval." Ik hoor het inmiddels vertrouwde gerinkel van een ketting tegen de spijlen van haar bed. "Jij blijft gewoon hier. Wachten tot ik weer zin heb om verder te spelen. Nu is het daar veel te warm voor." Ze haakt de klemmen achter de knop op de hoek van haar bed. Het klikken van een musketonhaak doet vermoeden dat ik aan het bed wordt vastgelegd. Ik kan alleen maar rechtop op mijn knieŽn blijven zitten. Zodra ik ook maar iets beweeg bijten de klemmen zich in mijn tepels. Nog even strijkt ze met haar hand over mijn wang. "Niet weglopen hoor." En weg is ze.

Er klinkt muziek uit de boxen. Ze heeft een cd opgezet. Dat doet ze altijd voor de hond als ze weg gaat. Die blijft dan rustig in zijn bench liggen en gaat niet janken. Ze weet het. Natuurlijk weet ze het. Het is mijn favoriete muziek. Portishead, duister, dreigend en dromerig tegelijk. Ik draai het graag, maar na vandaag zal deze muziek een extra dimensie hebben. Verder is het stil. Alleen vanuit de verre achtergrond dringt nog geluid door. Is ze haar tas aan het pakken? Zit ze nu in haar tuin? Pakt ze haar laarzen? Loopt ze nu naar de voordeur? Tevergeefs probeer ik me van het weinige wat ik hoor een beeld te vormen wat er gebeurt. Het vooruitzicht hier voor de rest van de dag of misschien wel de avond te moeten zitten is beangstigend maar ook rustgevend. Ik voel me vertrouwd op deze plek. Ik neig ernaar om mee te deinen met de muziek maar dan is er ineens weer die scherpe herinnering. "How can you feel it, this moment" hoor ik mijn meesteres op de achtergrond meeneuriŽn.

Alle gevoel voor tijd raak ik kwijt. Vooral nadat de muziek is opgehouden heb ik geen enkele referentie meer. Wegdromen is niet mogelijk. Iedere keer dat ik probeer een beetje achteruit te zakken laat zich direct voelen. Soms komt de pijn in golven op om dan weer langzaam weg te ebben. "Oh, je zit er nog." Ze is voor me op het bed gaan zitten, laat nog even haar vingers over mijn lijf glijden maar haalt dan de klemmen weg. Ik zak achterover. Om te ontspannen. Om de pijn te verbijten. Het lukt me niet meer om zelf op te staan. Ik heb haar hulp nodig om mijn benen te strekken. "Ik wil dat je zo gaat draaien." Wat is dit? Wordt dit een soort ezeltje prikje zo met mijn blinddoek nog op? Mijn boeien worden losgemaakt en gelijk voel ik iets koels tegen mijn schouder. Plastic. "Draaien!!" Het folie is sterk en wikkelt zich strak om mijn lijf. Van top tot teen. Mijn handen strak langs mijn zijden, mijn benen onwrikbaar tegen elkaar aangeplakt. Het enige dat me nog rest is dat ik mijn knieŽn een klein beetje kan buigen. Voorzichtig mag ik me op het bed laten vallen.

Eerst voelt het folie nog koel, maar al snel wordt het warm, plakkerig. Dat wordt nog erger wanneer het spelen begint. Eerst het massageapparaat. Ze laat het vluchtig over mijn lijf dansen, maar drukt het steeds steviger op mijn tepels, mijn penis. De sensatie is heftig, maar ik kan geen kant op. Ik kan alleen maar kronkelen. Met haar nagels trekt ze kleine gaatjes in het folie en mijn tepels en penis komen vrij. Opnieuw het massageapparaat. Heftiger nu, wat alleen maar leidt tot meer kronkelen. En ondertussen loopt de temperatuur op.

Als de blinddoek eindelijk afgaat is de aanblik overweldigend. Het lijkt alsof ik uit een hele andere wereld kom. Mijn meesteres buigt zich over me heen. Haar gezicht vult mijn hele blikveld. Het straalt plezier uit. Ze heeft het duidelijk naar haar zin. En dan haar ogen. Het lijkt wel of ik er in opgezogen wordt. Ik wil me oprichten, naar haar toe buigen, maar het lukt me met geen mogelijkheid. "Kijk"zegt ze. "Die is van mij." Ze wijst naar de spiegel naast het bed. Wat ik zie is een zwart glanzende mummie. Een vreselijk geil gezicht. Uit de mummie steekt een pik. "Mijn speeltje" en om haar woorden kracht bij te zetten zet ze nog eens haar nagels achter mijn eikel. "Er is niks van jou bij. Hij is gewoon van mij en ik zal er mee doen wat ik wil." Ze kijkt ernaar zoals je naar een kunstvoorwerp kijkt. Het heeft niets meer met mij te maken. Het is een object, haar speelgoed.

In het begin vallen de schokken mee. Het begint met een tinteling die zelfs aangenaam is, maar al gauw nemen de schokken in kracht toe. Mijn meesteres heeft zich tegen mij aan gevleid. Haar hoofd op mijn schouder, het kastje in haar handen alsof ze het nieuwste videospelletje aan het uitproberen is. De draadjes lopen alleen niet naar het scherm maar naar mijn penis, haar speeltje. Even is het rustig, maar dan komt de klap des te harder aan. Het kan niet anders dan dat het apparaatje op maximale sterkte staat. Ik krimp in elkaar, kronkel tegen haar aan, kronkel om haar heen. Als ik me tegen haar aandruk lukt het iets beter om de pijn te verdragen. Maar er is geen houden aan en ik kan er niks tegen doen. Ik schreeuw het uit. "Mooi hť"zegt ze en laat haar nagel nog eens rond mijn eikel gaan.

Direct daarop volgen de zweepslagen. Op mijn tepels en op mijn eikel. Eerst waag ik het nog haar aan te kijken met een blik alsof het me niets kan schelen. Maar al gauw weet ik beter. De slagen worden venijniger, krachtiger. Dat laat zich goed voelen op mijn toch al zo geteisterde tepels. Ze heeft er zichtbaar plezier in om beurtelings mijn onderlichaam en mijn borst uit het bed omhoog te zien veren in reactie op de slagen. Soms houdt ze plagerig in vlak voordat ze me raakt, maar ook dan veert mijn lijf van schrik uit het bed omhoog. Alleen al het zwiepen van de zweep zorgt ervoor dat ik over mijn hele lijf verstrak. Haar plezier is aanstekelijk. Ik kan het niet laten toch weer na iedere klap mijn borst omhoog te duwen en ondanks de pijn mijn tepels aan te bieden. Ik geef het haar graag.

Met de zweep nog in haar handen zwaait ze een been over mijn onderlijf. Wat gaat er nu gebeuren? Dat zal toch niet? Schrijlings komt ze over me heen zitten, zet haar nagels weer in mijn tepels en schuift dan langzaam naar voren toe, naar mijn gezicht. Machtig torent ze boven me uit. Haar lijf gehuld in strak glanzend rubber. Verleidelijk en tegelijkertijd onaantastbaar. Daarboven haar gezicht. Wat ze ziet bevalt haar kennelijk wel. Ze straalt plezier uit. En kracht. Langzaam beweegt ze haar onderlijf boven mijn gezicht. De geur van haar geilheid dringt in mijn neus. Vlug haalt ze een vinger door haar kruis en drukt die tegen mijn lippen. Ik word gek. De geur is overweldigend. Sterk en vooral geil. Ik wil mijn hoofd optillen en haar met mijn lippen aanraken. Met een vloeiende beweging trekt ze zich terug. Als ik mijn hoofd weer in de kussens laat zakken beweegt ze mee, haar onderlijf op nog steeds maar enkele centimeters van mijn lippen. Ik wil haar kussen. Op haar benen, op haar lijf, op haar handen waar ik maar denk dat ik er bij kan, maar steeds trekt ze zich terug. Datgene waar je zo intens naar verlangt zo dichtbij en tegelijkertijd onbereikbaar. "Dat zou je wel willen, is het niet? Dat komt misschien wel eens. Ooit. Maar eerst zal je toch het slaafje moeten worden zoals ik dat graag zie. Als ik alleen nog maar het beest zie. Dan zal ik je belonen. Dan mag je me aanraken. Nu nog niet".

Opnieuw trekt ze met haar nagels een gaatje in het plastic. En vibrator dringt de cocon binnen, dringt mijn anus binnen. Het voelt aangenaam en ze plaagt een beetje. Er in er uit. Ik ben bang dat dit nog maar kinderspel is. Dit is haar niet heftig genoeg. Plezier zonder lijden? Dat kan niet, plezier moet verdiend worden. Als ze me gebiedt op mijn buik te gaan liggen lukt me dat maar met moeite. Onhandig lukt het me om mijn gewicht te verplaatsen. Als het eenmaal gelukt is lig ik half buiten het bed als een zwarte plastic voddenbaal. Direct zie ik wat me te wachten staat. Ze heeft haar favoriete speeltje omgegespt. De dildo is groot. Erg groot. Hij bungelt voor mijn gezicht. Angst slaat me om het hart. Gaat ze me nemen in deze toestand? Ik kan niet bewegen, kan geen kant op. Bovendien zijn mijn benen nog steeds dicht tegen elkaar aangeplakt. Ik moet wel veel te klein zijn. Voorzichtig drukt mijn meesteres de dildo tegen mijn anus. Ik voel dat het me niet lukt en doe mijn uiterste best te ontspannen. Zodra mijn sluitspier zijn verzet opgeeft glijdt ze in me, volledig. Pas diep in me voel ik dat de dildo weer weerstand ontmoet. Het gevoel is intens. Met lange halen glijdt ze in me en er weer uit, vrijwel tot het eind. Iedere keer als de ribbels langs mijn sluitspier gaan lijkt het alsof er elektriciteit op staat. Diep in me ramt de dildo tegen de binnenkant van mijn lijf. Blijkbaar gaat het haar niet diep genoeg. Ik moet weer op mijn rug gaan liggen en eindelijk wordt het plastic rond mijn benen weggeknipt. 

 Het lijkt wel of er stoom van mijn benen afkomt. Eindelijk kan ik mijn onderlijf weer vrij bewegen. Mijn armen blijven echter onwrikbaar op hun plek. Natuurlijk mag ik met mijn benen wijd gaan liggen. De optimale positie om haar te ontvangen. Ze glijdt in ťťn keer in me. Wat wil ik dit graag. Het doet pijn maar het voelt heerlijk. Maar bovenal wil ik dicht tegen haar aan zijn. Ik sla mijn benen om haar heen, klem haar vast. Haar onderlijf drukt zich tegen mijn onderlijf. Dichterbij, dieper is niet mogelijk. "Lig stil!! Jij neukt niet. Ik neuk jou." Even lukt het me maar het gevoel is zo heftig dat ik het niet kan laten te kronkelen, me tegen haar aan te drukken, haar in me te duwen. Wild bewegend zijn we met elkaar verbonden. 

Wat hou ik van dit mens, mijn meesteres. Voor haar wil ik dit ondergaan. Met haar wil ik dit beleven. Als ze weer naast me ligt is het teder. Mijn armen zijn los nu. Ik streel haar. Ze drukt haar lippen tegen de mijne. 

Ik bloos tot achter mijn oren.


door: albert, slaaf van Misty.

 

     
Mrs.Misty

 

 


back to HeXX-page