Lopend aan de rand

Lopend aan de rand, zand en zee. Het is zomer, maar fris. Blote benen, korte broek, trui en regenjas. Het zeewater is lekker, opgewarmd door de hete weken ervoor. Water spoelt over mijn voeten en weer weg. Voetstappen is alles wat ik tijdelijk achterlaat.

Niet gesproken woorden drijven door mijn hoofd met het tempo van de golven, af en aan, af en aan. Zwijgen is een hoog goed, vooral als je het samen kunt. Mijn lijf verlangt naar aanraking. Stevige handen. Ruw van het arbeiden. Ik weet hoe het werkt; ik ga met mijn gezicht naar zee staan, buig mijn hoofd en strek mijn nek iets naar voren. In mijn hoofd voel ik je warme ruwe hand hoog tussen mijn schouderbladen rusten.

Rust zegt die hand zonder woorden. Rust en rust maar even uit. Warmte straalt langs mijn ruggengraat naar beneden. Rust gevende diepe warmte. Meer in mijn hoofd, maar zeker ook in mijn lijf. Er trekt een wonderlijke sluier van berusting door me heen.

Het strand is breed. Een kilometer misschien. Ik sta hier alleen. Mijn ogen gesloten, het water streelt af en toe mijn voeten. Ik voel hoe ik heel traag steeds iets dieper zak. Als ik mijn ogen weer opendoe zijn mijn voeten weg en steken er alleen benen uit het zand omhoog.

Zolang en ook zo kort geleden. Dat je hand daadwerkelijk tussen mijn schouderbladen lag. Ik ben getraind in het opweken van de sensatie. 'Echt' of 'niet echt' maakt niet veel verschil voor de rust die ik ervaar door je hand er te denken. Vermoed ik…………..
Ik tover mijn voeten te voorschijn en zie een klein krabbetje dwars uit, verstoord, weg rennen. Ik moet glimlachen om het beestje. Ik keer me weer naar links (waarom loop ik altijd linksom?) en loop weer verder. Hoofd op, in het zachte briesje dat er waait.

Het water spoelt weer over mijn voeten en weer weg. Verrukkelijke stilte, wat strandplevieren hollen voor mij uit. Een enkele meeuw scheert langs. Ik heb geen ander doel dan het strand en de zee op dit randje te ervaren nu. Een stel loopt me tegemoet, een loslopend hondje draaft dapper met een te grote stok dwars in zijn bek voor hen uit. Ik moet opzij stappen om niet geraakt te worden. Als het stel passeert, glimlachen ze even verontschuldigend, ik knik en glimlach terug. Even staar ik in de verte over het strand. Er komt nog iemand aanlopen. Om de interactie te ontlopen ga ik weer met mijn hoofd gebogen naar zee staan. Ik zak traag weg in mezelf. Ik hoor, voel, zie en ervaar alles en toch ben ik er niet helemaal. Dit is bijna verslavend lekker. Ik staar naar mijn voeten die weer aan het verdwijnen zijn. Ik kan me niet echt concentreren voordat mijn tegenligger me gepasseerd is. Dus wacht ik lang tot dat, dat plaats vind. Zacht neurie ik een liedje en ik voel me blij. Ik wil niet kijken naar de mij tegemoet lopende persoon. dat zou toch weer ongewenste interactie kunnen betekenen. Ik moet me beheersen, naar mijn voeten staren en zachtjes zingen. Ik glimlach om mijn eigen getob. En besluit met een diepe zucht dat ik me ontspannen moet. Schouders los………

Dan ervaar ik je hand. Niet in mijn hoofd, maar echt. Niet hoog tussen mijn schouderbladen maar in mijn nek boven de boord van mijn regenjas. Ik heb je niet gezien, niet gehoord, ik voel je. Ik weet dat je het bent. En ik ervaar dat 'echt' toch anders is als imaginair.
Je duim streelt achter mijn oor, ik sluit mijn ogen en voel een diepe snik in me opwellen. Gevoel en emoties, alles komt even los. Dikke tranen rollen geluidloos over mijn wangen. Ik blijf doodstil staan. Als ik beweeg ben je weg. Ik weet het zeker. Zolang ik onbeweeglijk blijf zal je blijven. Je streelt dwingender, je hand is groot, sterk en warm. Je duim ruw. Een stap dichterbij en je raakt me bijna. Ik voel je lichaamswarmte stralen. Ik mag niet bewegen, ik mag niets zeggen anders ben je weg en ik heb je nog heel even nodig. Straks zal ik me bewegen en ga je weer en dat is goed. Maar nu heb ik je nog heel even nodig.
Je hand grijpt dwingend. Je trekt me naar een kant. Tweestrijd, als ik toegeef ga je weg, als ik beweeg ga je weg, maar ik kan me ook niet niet bewegen, je dwingt me.
'Kom hier' klinkt het laag. Ik draai me traag met gesloten ogen naar je toe. Ik beweeg en je gaat nog niet weg. Je lippen raken de mijne voorzichtig en aftastend, mijn reactie is even impulsief als gulzig; ik wil je voelen, proeven en ervaren. Je tong, je mond, je wezen. Ik kus je met overgave en hartstocht. Duw me tegen je aan, grijp om je borstkas, ik wil je voelen.
Je gromt diep. Mijn tranen stromen nog steeds. Je armen houden me knellend stevig vast, ik wil me in je begraven. Ik wil in je verdrinken, ondergedompeld worden, wegzinken, wegzakken, opgenomen worden. Blote huid, ik moet blote huid. Mijn handen glijden onder je kleding. Warme blote huid, rug, buik, warm, zacht, zo lekker.
Je houdt me vast en laat me lopen. Ik weet niet waarnaar toe maar ineens is er geen wind meer, zitten we beschut achter iets. Je ritst mijn jas open en ik laat je gaan. Ik kijk niet, als bewegen kon, als zoenen kon zonder dat je weg ging, dan is kijken de laatste mogelijkheid om je te laten verdwijnen, dus kijk ik niet. Ik kijk met mijn handen, pel je uit je trui, laat mijn handen langs de knoopjes van je overhemd glijden en maak ze op gevoel, op tepel hoogte los. Ik laat mijn hand naar binnen glijden en pak je zachtjes bij je tepel. Knijpen. Ik hoor je reageren. Mijn mond zoekt en vindt de jouwe weer. Je kust terug. Geen terughoudendheid maar open en warm en gretig. Mijn trui gaat uit, je handen pakken mijn borsten. Ik laat me op mijn rug zakken en trek je mee en boven op me. Je ligt tussen mijn benen, je steunt op je armen, ellebogen, alsof we vrijen. Mijn handen strelen je hoofd, je wangen, je oren, je haar.
Zo vertrouwd, zolang geleden, zo dichtbij. Je kust mijn ogen en ik durf ze een heel klein stukje open te doen. Gluur angstig door een kiertje…. Ga je nu weg? Je gaat niet weg, je blijft nog en kijkt naar mij. Mijn adem stokt en ik doe snel mijn ogen weer dicht. Ik was het vergeten, je ogen, hoe ze kijken als ze kijken.
Onze monden vinden elkaar weer en handen gaan hun weg. Je haalt mijn borsten uit de cups van mijn bh en kust ze. Je trekt mijn trui over mijn hoofd en maakt mijn bh los. Ik maak je overhemd verder los en trek hem van je armen af. Je armen, sterk, zo lekker.
Je richt je op en maakt mijn broek los, trekt hem naar beneden, je mond volgt hem kussend.
Ik ben naakt en je kruipt tussen mijn benen. Kust en likt en voelt. Ik spreid me maximaal, ik wil je hebben. Ik wil je hebben, ga alsjeblieft niet weg voor ik je gehad heb nu.
Ik hoor je, ik voel je, ik ruik je, ik streel je haren, je hoofd. Je richt je op en maakt je broek los. Laat hem zakken samen met je slip. Ik kijk en tast naar je erectie. Een hand even om warm om je ballen, mijn mond kust en likt je stijve. Ik laat je diep in mijn keel glijden en voel je handen op mijn hoofd. Je houdt me voor een moment stil zo en dan trek je terug.
Je duwt me weer achterover in het zand. En kruipt weer tussen mijn benen. Ik leid je pik bij me naar binnen en als je je diep in me laat glijden kussen we elkaar gulzig dorstig wild.
Trefzeker begin je in me te stoten. Mijn handen op je billen duwen je verder en moedigen je aan. Je tempo van traag naar sneller en feller. Ik volg je, voel je en wil je hebben. Onze tongen in wild gevecht, gegrom naar hartstochtelijk gekreun als je heftig klaar komt. Even ontspan je je zwaar op mij. Kust me en glijdt dan naar beneden. Je likt en vingert me bedreven en trefzeker, je geeft me geen kans te ontkomen. Je laat mijn spanning verder en verder opkomen en als ik over de rand schiet en heftig, heftig klaar kom, kus je me warm, volgend en aanmoedigend op mijn mond.
Ik laat me achterover zakken. Ik voel me intens blij, moe en bevredigd. Ik kijk je aan. Je kust mijn borsten, streelt mijn wang, zoekt je kleren. Ik kleed me aan, pak je hand, kus de binnenkant, proef met mijn tong en loop, zonder omkijken, terug naar de rand, zand en zee.

                                                                                                                        ©2002 de_HeXX

Stuur de_HeXX uw reaktie: She likessssssssssssss it! ...... a lot!

back to HeXX-page