Love Story: deel 1.

`t Is zaterdagochtend en ik moet een paar plaatsen verder wat boodschappen doen. Buiten is het nog koud, de zon is al op en laat de natte rotsen rondom me schitteren. De volgende 10 kilometer is een rechte weg, die langzaam naar beneden gaat en ik heb een goed uitzicht op het meer met de bergen erachter die vannacht, voor het eerst dit jaar, witte randjes hebben gekregen.

Queen door de luidsprekers : "The show must go on".
Ongemerkt ga ik harder rijden en voel me jong en sterk, m`n automatische piloot staat aan.

Ik rijd een dorpje in en weer uit en daarna wordt de weg moeilijker, vol smalle delen en bochten die zo scherp zijn dat er spiegels in staan, zodat je kunt zien of er iemand aankomt.
Lul die ik ben, let dan toch op!
Bijna Boemmmm!.
Zit toch niet zo te dromen. 
Schrik van m`n onoplettendheid en houdt m`n aandacht weer op de weg. Als de weg weer omhoog gaat en het meer me nu, als een groot glinsterend oog van rechts in de gaten houdt hoor ik het snelle ritme van Freddies muziek terwijl hij 
"Ride the wild wind" zingt.

Zodra ik kan stoppen draai ik de auto met de kop naar het meer , open alle ramen, draai de tape terug en speel de song twee keer op vol volume.

Hoelang was het geleden ?
En waarom moest ik het nu, uitgerekend nu horen, in deze omgeving ? zo onverwacht ? zo bij m`n lurven ?

Ik gooi de tape achter me en zet Eric Satie aan. Langzaam rijd ik naar huis, en begrijp niet waarom ik ril.

deel 2:
Hilly's art: http://www.geocities.com/hilly_67