Terras

Vorige maand hebben we kennis gemaakt. Een bruiloft van, blijkbaar, gezamenlijke vrienden. Beide waren we de gehele dag aanwezig en zoals veel op dit soort hoogtij dagen bestaat de dag vooral uit lange uren wachten. Terwijl het bruidspaar druk is met allerlei vage dingen buiten de deur zijn de families en zeer dichtbije vrienden van beide partijen op elkaar aangewezen. Na beleefde kennis makings formaliteiten en het bekende 'kat uit de boom' gedrag zijn we bij elkaar terecht gekomen en blijken we elkaar meer 
te vertellen te hebben als 'goede morgen' en 'goede middag'. Je bleek een onderhoudend persoon die verstand heeft van veel dingen die ook mij boeien. Dat je mijn taal niet spreekt maar wel de taal die ik enigszins machtig ben maakte s'avonds na het diner niets meer uit. Daarvoor was het af en toe nog wat krampachtig zoeken naar de juiste formulering maar vriend alcohol bleek een prettig smeermiddel.
S'middags lag mijn officiële taak bij het gastenboek en jij had je tot mijn persoonlijke verzorger op het gebied de versnaperingen opgeworpen. Niet dat je daarvoor geen wederdienst verwachte: ik heb je uitgebreid moeten informeren over alle formaliteiten en informele regels betreffende een bruiloft in ons kikkerlandje. Sommige gebruiken waren je echt te dol. Zoals de overdaad aan camera werk; video en foto's, tijdens de officiële plechtigheid hadden je heftig geshockeerd en geërgerd. Ik begreep je ergernis. De ambtenaar werd gestoord in de uitoefening van zijn ambt door de talrijke mensen die deze zo heugelijke gebeurtenis op allerlei verschillende manieren wensten vast te leggen.

Je hebt me verteld over je werk hier en daar. We hebben gepraat, gelachen en gedanst. Je hebt me uitgenodigd, zonder een adres of telefoonnummer achter te laten. En ik besluit je te vergeten op een dingetje na…….. je hebt een afspraak in de ochtenduren in de stad waar ik woon, exact vandaag, en je hebt me gevraagd waar je het best je middag mee kan volmaken. In een balorige opwelling heb ik je toen gezegd dat je het best rond twee uur kon plaats nemen op het terras tegenover de kerk in het centrum. Omdat daar altijd 'special things' te zien zijn.

Het is zalig zomer weer, warm, zonder dat het benauwd is. De sfeer in de stad is goed, en op het plein lopen inderdaad de gebruikelijke entertainers rond. Mijn ochtend heb ik gevuld met het kopen van kleding. Niet noodzakelijk maar wel erg leuke spullen gekocht.
Een broodje kruidenkaas en een koffie verkeerd in de lunchroom genomen en nu is het even over tweeën en loop ik niet helemaal toevallig langs het terras dat ik je aangegeven heb als 'the place to be'

Je zit ontspannen en alleen aan een tafeltje. De Financial Times ligt dubbel gevouwen naast je koffie. Je reageert amper als ik een strategische plekje op het terras inneem. Jij kunt mij zien, ik kan jou zien maar voor anderen ben ik praktisch onzichtbaar. Ik zit te ver weg om met je te praten, ik zit dichtbij genoeg voor jou om exact te kunnen volgen wat ik doe.
Ik bestel een koffie verkeerd. Trek, totaal overbodig, mijn korte rokje in 'model' en sla mijn benen over elkaar. Ik heb je aandacht. Ik voel het nog meer dan dat ik het zie.
Het prikkelt laag onderin mijn rug langzaam omhoog tot net onder mijn haren in mijn nek. Aandacht en interesse. De kriebelende spanning die ik een maand geleden ook voelde maar nu honderdmaal heftiger. Het feit dat je hier zit, bewijst mij, dat je daadwerkelijk geïnteresseerd bent. Ik zal je niet teleurstellen…...

Ik bestudeer mijn bruine benen, mijn keurig gelakte teennagels en mijn schoentjes. Kijk wat rond over het terras zonder je recht aan te kijken, zonder een blik van herkenning, zonder je ook maar een seconde niet te zien. Mijn enkelbandje zit niet goed: ik leg mijn enkel op mijn been en gun je zo een volle blik op het smetteloos witte kruisje van mijn slipje.
Je gaat er eens goed voor zitten; zakt wat onderuit, legt je handen samen gevouwen op de knoop van je gulp. Ik pak een tijdschrift en 'lees' een paar bladzijden waarbij ik af en toe een 'kriebeltje' heb weg te werken aan mijn ene of mijn andere been. Ze kruislings voor me leg of juist over elkaar sla.
Als ik halverwege mijn tijdschrift ben en aan het einde van mijn koffie vraag ik om nog een koffie en ga even naar het toilet. Mijn jasje laat ik achter op de stoel, mijn tijdschrift naast mijn lege kopje.

In het toilet gekomen kan ik het niet nalaten even aan mezelf te zitten. Het is spannend dit spelletje te spelen. Spannend omdat jij zo duidelijk geïnteresseerd bent, omdat je meespeelt en omdat het me opwind. Het idee dat je naar me kijkt, terwijl ik me laat zien.
Ik stap uit mijn slip en stop het in mijn schoudertasje. Kijken of dit je ook boeien kan.

Terug gekomen zie ik dat jij ook iets nieuws besteld hebt. Ik schuif weer in mijn hoekje en wacht tot ik zeker weet dat jij nergens anders meer naar kan kijken dan naar mij. Ik kijk strak naar je kruis als ik heel traag mijn been weer ophef om mijn enkelbandje voor de tweede keer 'goed' te doen. Je kijkt…..en kijkt…. en blijft kijken. Je handen zakken iets maar dat kan niet voorkomen dat ik je pik zich zie oprichten. Het maakt me watertandend opgewonden…. dat je kijkt en blijft kijken…….

In een hand neem ik mijn tijdschrift weer, de andere verdwijnt onder tafel, onder mijn rokje. Mijn benen licht gespreid. Onzichtbaar voor iedereen behalve voor jou……. laat ik traag mijn vinger over mijn gladde, naakte, vrouwelijkheid glijden.
Warm en vochtig….. ik laat het je zien.
Je zet een zonnebril op, zakt nog wat dieper onderuit, plant je handen op je erectie en kijkt….
Kijkt hoe ik het spel met mezelf voortzet, hoe mijn vinger tussen mijn schaamlippen glijdt en mijn klitje stimuleert.
Kijkt hoe ik twee vingers in mijn verwachtingsvol kloppende warmte stop en er weer uit laat glijden.
Kijkt hoe ik met mijn vingers alles glad en soepel en klaar maak voor………
Kijkt als ik mijn tempo versnel, mijn ogen sluit, op mijn onderlip bijt en……..

Ik ben me bewust van het terras, ik ben me bewuster van je ogen die ik nu nauwelijks meer kan zien achter de donkere glazen. Ik ben me bewust van je handen, die op je keiharde pik liggen en ik zie dat je hem aanraakt en zachtjes streelt. Je minieme handelingen winden mij nog meer op.
Ik ben bang om klaar te komen, hier in het openbaar …… en aan de andere kant kan en wil ik ook niet stoppen met dit spel.
Je daagt me uit te komen. Je iets geopende mond, de vage glimlach maar vooral je handen vertellen me door te gaan…….het af te maken.

Dan besef ik ook dat mijn opwinding groter is als mijn angst. Mijn vingers gaan hun eigen leven leiden en ik laat me meevoeren in de stroom van emoties en gevoelens die me overspoelen. Als ik zie dat je samen gevouwen handen je pik heftig hard beetpakken kan ik me niet meer beheersen en met een rilling en een zachte kreun schiet ik over het randje van wat me tegen hield in mijn orgasme heen…… ik kom….. je kijkt…… ik voel de zon op mijn gezicht, ik hoor de mensen op het terras, ik zie je kijken…. ik kom…..je mond is open en vochtig, je handen grijpen krampachtig….ik kom……

Mijn vingers glijden zacht nagenietend door….. ik streel mezelf bijna troostend nu. Met mijn hoofd gebogen laat ik alle gevoelens en genietingen uit mijn lijf wegglijden. Mijn benen stijf tegen elkaar. Traag kijk ik op en vang je ogen. Je lacht wat wezenloos maar blij.

Als ik opsta blijven je ogen in de mijne gevangen. 'Mijn koffie is op, ik moet weer gaan' is mijn houding. In het voorbij lopen leg ik een papiertje met mijn nul-zes op je tafeltje.

Lees ook: Terras.....het vervolg: door G.G.

                                                                                                                                                                ©2003 de_HeXX

Stuur de_HeXX uw reaktie: She likessssssssssssss it! ...... a lot!

back to HeXX-page