de Filosofe 
&
The naked truth
 

Kom...

Kom, geef Haar je hand, dan neemt… Nee, dan trekt Ze je mee Haar wereld in. Een wereld die vol gevaren lijkt voor hen die twijfelen. Geloof me, Zij heeft ook twijfels gekend. Want wie is Zij om dit te willen zijn? Wie is Zij om een man te laten doen wat Zij wil? Zij, een Meesteres? Laat Haar niet lachen! Ontdaan van uiterlijk vertoon is alles wat er overblijft een vrouw. Haar cynisme als een schild gebruikend tegen de boze buitenwereld. Afschrikwekkend genoeg voor velen om haar niet te durven benaderen. Want God, ze zijn kwetsbaar de slaven. Veel kwetsbaarder dan een Meesteres ooit durft te zijn.
Kijk niet in Haar ogen, want je zult betoverd worden en daarna nooit meer de man zijn die je ooit was. Kijk niet in haar spiegel, je zal schrikken van het beeld wat daar verschijnt. “Ben ik dat?” zal je denken en je zal proberen je los te rukken uit ketenen die alleen in je gedachten bestaan. Zij heeft je niet vast gezet, dat heb je lang geleden zelf al gedaan. Zij hoeft je niet te bevrijden. Je bent altijd vrij geweest.

Kom, geef haar je hand. Niet loslaten nu! Stel je voor dat ze je laat vallen en door loopt zonder om te kijken. Of dat ze lacht om je gestuntel om haar te kunnen bereiken. Ze trekt met de hak van haar laars de grens. Een dunne streep in het zand. Voor je ogen veranderd de streep in een wild kolkende rivier, waar krokodillen wachten op hun kans je mee te sleuren de diepte in. Je smeekt haar om een vlot, een reddingsboei! Ze lacht en fluistert dat Zij je niet redden kan. “Red jezelf” zegt Ze.

Ze lacht. Maar Haar glimlach vervaagd wanneer ze beseft dat je Haar wereld nooit betreden zal. Zag je dan niet hoe graag ze je mee had willen nemen? Zag je niet hoe Ze hunkerde om Haar geheimen met jou te delen? Je deelgenoot te maken van iets waar gedachten niet bij kunnen komen. Iets wat niet uit te leggen valt en wat alleen maar begrepen wordt door het te voelen. Maar je over de grens heen trekken doet ze niet.
Deze reis zal je op eigen kracht moeten ondernemen, zoals Zij dat, lang geleden, zelf ook heeft gedaan. De handen negerend die Haar terug probeerden te duwen en de stemmen negerend die Haar vertelden dat Ze de verkeerde weg insloeg.

“Mijn weg!”dacht Ze, terwijl ze steeds hoger klom.
Een eenzame weg, zag Ze, toen ze omkeek en merkte dat niemand Haar gevolgd was.

Maar het uitzicht was schitterend…


Miss-T
Reakties op dit verhaal: mis-T@planet.nl

 

Behoefte aan een gesprek met de schrijfster?
Bel Mrs. Miss-T 0906 6477888
 (0,80 per minuut)

Terug