Liefdevol bekeken door: Madeline

Ik weet dat je er bent..
Ik hoor je adem halen, soms je adem stokken als ik een onverwachte beweging maak.
Ik ruik je..
Dan weer ver weg, dan weer dicht bij me, maar telkens te ver om het tastbaar te kunnen maken.
Maar je zegt geen woord.
Ik voel me gebonden, ook al zijn mijn handen vrij.
Ik voel me geblinddoekt, ook al zijn mijn ogen onbedekt.
Bovenal voel ik me bekeken…

Mijn handen dwalen over mijn lijf, ik voel mezelf sidderen.
Is het door mijn handen?
Is het door jouw ogen die ik, ook al zie ik ze niet, over mijn lichaam voel strelen?
Durf ik je aan te kijken terwijl ik zo schaamteloos met mezelf speel?

Het windt me op, mijn lijf reageert op de prikkels die ik van buiten af krijg.
Zonder woorden, zonder aanraking, ik reageer op reuk, geluid en bovenal….het weten dat je geniet van wat je ziet.
Het spoort me aan, dwingt me mijn eigen grenzen te verleggen.

Nog steeds durf ik niet te kijken, te bang iets in je ogen te lezen wat ik niet wil zien, te bang in je ogen te lezen wat ik wél wil zien.
Dus ga ik verder….

Ik trek mijn benen iets op, spreid ze vervolgens.
Besef dat je nu een perfect beeld moet hebben van wat zich ertussen, maar ook erboven afspeelt.
Ik hoor het leer van de stoel onder je iets kraken, hoor hoe je jouw adem even een fractie van een seconde inhoud als ik een hand steeds iets lager laat zakken..

Ik voel me vrijer, haast zweven,
Ik weet wat je graag wilt zien, ga je dat ook geven maar hoe dan ook..
De spanning moet hoger.
Ik wil uiteindelijk mijn ogen kunnen openen en zien aan je dat je maar één ding wilt doen..
En dat is gebruik maken van mijn lichaam.

Niet zachtjes, teder.
Nee, ik wil pure passie, zoals alleen jij en ik die kunnen delen,
Jij die precies weet waar de plekjes zitten die beroerd willen worden, hoe hard, hoe zacht, hoe nat, hoe droog, hoe intens…..

Dus ga ik door….

Ik streel mezelf, voer mezelf op tot hoogten waar ik alleen normaal gesproken niet komen kan.
Alleen maar doordat ik jouw ogen op me voel.
Mijn handen, vingers, vinden hun ritme,
Voer het op,
Begin harder en ruiger met mezelf te spelen.
Want ik heb een missie..

Orkaan in mijn lijf,
Komt op vanuit mijn tenen,
Wervelt zich een baan naar boven,
Tot ik niets anders ben dan orkaan.
Ik hoor mezelf hijgen, of ben jij dat?
Ik hoor mezelf kreunen, of ben jij dat?
Voel mezelf schokken onder al het natuurgeweld wat over en door me heen raast.

Even twijfel..
Even rust?
Even kijken hoe jij dit alles ervaart?
Of gewoon doorgaan?

Mijn lijf geeft het antwoord zelf aan.
Ik wil meer.

Dus ga ik door…..

Minder nodig dit keer,
Even…..
Heel even nog….
En weer die orkaan, dit keer heftiger dan ervoor,
Spieren trekken samen,
Er komt een storm bij,
Een oerkreet borrelt op,
Dit is zo lekker,
Zo heerlijk,
Zo eerlijk..
Zoals alleen bij jou………

Nu is het moment,
Ik open mijn ogen en kijk je recht aan.
Zie meteen hoe je je voelt,
Je probeert jezelf te bedwingen,
Maar hebt slechts een vage glimlach van me nodig…

Ik kijk naar je hoe je je van je kleding ontdoet,
Gehaast,
Snel nu, je wilt maar één ding..

En als je komt….
Dan kom je goed.

 

Reakties aan Madeline

 

 

back to HeXX-page