Schaduw ..... door: Robert

Een blauwe lucht en een hoog staande zon. Heet zand dat onder het lichaam koel wordt. Het geluid van branding en badende mensen. Lichamelijk genieten van de zon over het hele lijf. De smaak van zand en zout. De streling van een zacht briesje. Een verlangen dat groter wordt en onvervuld blijft. Hoe je je ook omkeert, je benen spreidt en weer sluit, of je bekken in het zand boort. Je wilt aandacht, maakt van de weeromstuit de bandjes van je bh los en stroopt je broekje half over je billen. Niemand die het merkt verdorie.

De zon stond recht boven het strand. Het was zo'n zeldzame mooie dag voorafgaande aan het zomerseizoen. Zo'n dag waarop het niet te heet is en de lucht strakblauw. Het was aangenaam stil op het strand. Ik had een lang eind gewandeld, was moe en had ontzettende zin in iets onbepaalds. Het maakte me onrustig. Ik had vanwege de wandeling geen badspullen bij me en had dus geen keus. Ik gooide alles uit op wat kleine dingen na. Ik strekte me uit op het zand alsof ik de golven in dook. Vingers en tenen zo ver mogelijk van elkaar vandaan in het zand gestoken. Lekker gevoel. Het zand was heet maar koelde onder mij snel af tot een aangename frisheid.

Ik had een week vakantie genomen want ik moest er even uit. De praktijk, de scheiding, de kinderen ... het was me even te veel. Ik kon samen met een vriendin een vakantiehuisje betrekken. Mijn moeder zou een week voor de kinderen zorgen. De dag voor het vertrek zegde mijn vriendin af. Iets met haar vader. Ik had er goed de pest over in maar ben toch gegaan. Dan maar in mijn eentje. 

Gek genoeg beviel het me wel. Alleen op mezelf, laat opstaan, alleen dineren aan een tafeltje met goede wijn. Veel lezen, TV kijken en diep slapen in een zacht bed. Alleen maar slapen. De vibrator die ik voor de zekerheid had meegenomen stond werkeloos in de kast.

Moe van de wandeling bleef ik een tijdje languit liggen. Luisterde naar het geluid van voorbijschietende meeuwen. Het alom aanwezige geruis van miljarden watervalletjes in de branding. Ik voelde de heerlijke, fantastische en onmetelijke ruimte van de zee om me heen. Een zachte windvlaag gleed verkoelend over mijn rug. Oneffenheden in het zand drukten tegen mijn lijf. Ik schurkte nog wat heen en weer om beter te kunnen liggen. Al doende zakte ik in koeler zand. Het gevoel daarvan op mijn borsten, buik en bovenbenen werkte erotiserend. Alsof mijn huid werd afgeblust. Zand liep mijn bh in en schuurde langs de randen. Mijn navel zat vol prikkelend zand. Ik maakte de sluiting van mijn bh los. De elegante witte stof viel ter weerszijden van mij. Ik keek dikwijls naar vrouwen die er ook zo bij lagen. Een aantrekkelijk gezicht. Raar dat de plaats waar een simpel bandje spant een heel aantrekkelijk plekje kan worden. Ik wilde gezien worden.

In de verste verten was er niemand die naar mij keek. Ik merkte dat ik dat jammer vond. Ineens vond ik het strand te leeg. Ik probeerde er niet aan te denken. Ik maakte mijn geest leeg door aan niets te denken. Dat wil zeggen: ik probeerde het. Vergeefs. Gedachten schoven als wolken door mijn hoofd, zonder samenhang. Toen ik er één vorm wilde geven dacht ik terug aan een man in het restaurant. Hij zat net als ik alleen te eten. Niet onaantrekkelijk. Beetje kunstenaartype. Sandalen, een lichte broek en een openvallend kleurrijk overhemd. Wat me aan hem opviel was dat hij me onophoudelijk zat op te nemen. Alsof hij niet anders kon. Alsof hij me midden in zijn aandacht plaatste. Hij probeerde het niet te erg te laten blijken, wat ik waardeerde. Ik was alleen niet geïnteresseerd. Maar toen ik na de koffie wegliep was het alsof ik uit een warm bad stapte. Aandacht deed me kennelijk goed. Ik gloeide er van. Die avond streelde ik mij voor het eerst sinds vele dagen. Toen mijn gedachten naar de aandacht van de onbekende man gingen gloeide de warmte in mijn buik op en gleed ik onweerstaanbaar in een hevig orgasme.

Onverdraaglijk waren deze gedachten op dit rustige strand. Ik schurkte mijn lijf tegen prettige stukjes weerstand. Waarom is er niemand die je wil grijpen als je het nodig hebt en zijn er zoveel als je even gewoon wilt zitten. Ik schoof mijn broekje zelfbewust een stuk over mijn billen. Zoveel mogelijk bruin worden alstublieft. Als ik dan toch zo'n wellustig type was, dan maar met overtuiging. Direct trok ik het elastiek weer wat naar boven want je kunt nooit weten wie je ziet. Op het moment dat ik besloot dat ik moe van mezelf aan het worden was, hoorde ik geslof in het zand. Dicht bij. Veel te dicht bij. Voordat ik er goed en wel erg in had viel er een schaduw over me heen. Automatisch bevroor ik in mijn houding. Ik wachtte tot de impertinente stappen en schaduw voorbij waren.

Het was stil en ik lag in het donker. Dit wilde niet tot mij doordringen tot de schaduw me een fysieke ervaring bezorgde. Een gering maar definitief verschil tussen mijn blakerende benen en een afkoelende rug. Ik weigerde om te kijken maar zag de contouren van de schaduw naast mij over de kuiltjes in het zand. Daar stond iemand. Speciaal voor mij want waarvoor zou hier iemand anders staan ? Politie, strandwacht, EHBO, kelner ? Niet waarschijnlijk. Steeds duidelijker werd het dat er niets werd gezegd. Een voet schraapte door het zand alsof er iets werd meegedeeld. Ik besefte dat de aantrekkelijke plekjes waar eens de bh bandjes lagen zich nadrukkelijk in het zicht bevonden. Oh god, mijn billen. Waar zat mijn broek precies? Ik voelde me naakt en besefte dat ik nog veel naakter was.

Iemand stond vlak naast me naar mij te kijken. Zijn of haar schaduw was niet alleen over mijn naakte huid gegleden maar drong nu stukje bij beetje in me door. De voortdurende stilte begon geruststellend ten werken. Geen bekeuring, geen sieradenverkoper, geen bestelling. Ik stelde me voor hoe er nu nieuwsgierige blikken over mijn lichaam gleden. Dat mocht want ik was daar in het geheel niet verantwoordelijk voor. Blikken die mijn schouders beetpakten, mijn nek grepen, over mijn flanken dwaalden. Een hopeloze zoektocht naar de vorm van mijn borsten en de zachtheid van mijn buik die ik in het zand verborgen hield. Blikken die onrustig zouden worden op de speurtocht over en waar mogelijk onder mijn maar half opgetrokken broekje. Ik wenste dat ik het ding verder omlaag had geschoven. Als er dan toch iemand iets van me wil, dan helemaal.

Mijn opstandige gevoelens waren weggespoeld door een overmacht aan beelden die deze bizarre situatie opriepen. Het belangrijkste gevoel was dat ik iets voor mijzelf wilde. Iets waar ik wanhopig naar verlangde en dat er nu moest zijn. NU ! Niet zacht en inleidend maar onweerstaanbaar en leidend. Een oneindige streling met de boodschap me te willen bezitten. Deze gedachten gingen onwillekeurig gepaard met onderhuidse bewegingen en een onwillekeurige verplaatsing van mijn benen. "Kijk maar", zei ik als het ware, "kijk naar mijn kut. Rechtstreeks. Raak hem aan en doe het goed. Ik breng je daarmee in verwarring maar zo meteen mag je." Ik wilde mijn kont omhoog duwen opdat hij mij midden op het strand zou nemen. Overtuigend en helemaal. Vergeten was de optie dat er iemand anders naast me zou kunnen staan. Een voet schuurde opnieuw door het zand als teken dat mijn gedachten waren begrepen. Psychologisch gesproken had hij bezit van me genomen.

Ik draaide nu mijn hoofd naar de andere kant. Naast me stonden twee sterke zanderige voeten met daarboven de soepele stof van een zomerpantalon. Een man dus. Hij stond zo dicht naast me dat ik niet méér van hem kon zien. Naast mijn wellust bekroop me een gevoel van woede. Wat dacht die gozer wel niet ? Ik sloeg nijdig één arm van boven mijn hoofd tot langs mijn zij en raakte daarbij zijn been. Ik zorgde voor een flinke kras over één van zijn voeten. Even gebeurde er niets. Toen merkte ik dat hij zich over me heen boog. In één flitsende seconde bliksemde door mijn kut alle door mij gefantaseerde scenario's. Nu zou het gebeuren. Ik voelde een hand door mijn haar gaan. Een paar vingers gingen licht over mijn hoofdhuid. Ik hoorde de diepe inhalering van adem en toen waren de voeten verdwenen. Na een paar tellen keek ik over de rand van mijn afgezakte zonnebril heen. Een man met een loshangend overhemd en lichte zomerbroek wandelde naar de strandopgang. Hij wankelde een beetje. Hield zijn schoenen in een hand. Hij liep weg.

In het vakantiehuisje dronk ik achter elkaar een halve liter koude chocolademelk, frisdrank en een restant rode wijn. Ik herinnerde me de gekookte worst in de koelkast en maakte hem soldaat. Ik smeet mijn kleren uit, vloekte hartgrondig, en zapte driemaal over alle TV zenders heen en terug. Ik zette de douche op het maximum, waste mijn haren en al het zout en zand van mijn huid en gooide me op bed. Het zachte bed nam mijn kokende lichaam en geest soepeltjes op. De koele streling was verkwikkend. Ik kon weer om mijzelf lachen. Ik bevoelde de borsten die de onbekende zo wanhopig had willen zien; mijn buik die niet anders dan de druk van zeezand had weerstaan en nu glad aanvoelde; de zachtheid en het fluweel van mijn schoot die hij hoogstens zal hebben vermoed. Het gebrom van de vibrator werd muziek toen ik hem pulserend langs mijn clitoris liet zakken om hem dan vertikaal naar de diepe donkerte van mijn grot te leiden. Een groot gevoel nam bezit van mij. Ik had voor het moment vrede met de gedachte dat de onbekende en ik niet samen hadden kunnen zijn. Ik hield op met denken en spreidde mijn benen tot ze niet meer verder konden.

lees het vervolg van beide verhalen: Zon na schaduw
of
Lees het andere deel van dit dubbel verhaal: Zon....

Reakties aan Robert: mail!

back to HeXX-page