Zon ..... door: Robert

Een blauwe lucht en een hoog staande zon. Heet zand aan de voeten. Het geluid van zee en badende mensen. Lichamelijk genieten van de zon over het hele lijf. De smaak van zand en zout. De streling van een zacht briesje. Daar doorheen een man die even uit zijn werkt breekt. Blik en geest schoongemaakt door zee, geluid, ruimte en sfeer..

De zon stond recht boven het strand. Het was zo'n zeldzame dag voorafgaande aan het zomerseizoen. Zo'n dag waarop het niet te heet is en de lucht strakblauw. Vanuit het werk was ik voor een korte onderbreking het strand opgegaan. Overhemd, lichte zomerbroek. Schoenen met sokken in de hand. Dat doe ik wel vaker. Even de indruk van het beeldscherm laten wegwaaien door de wind. Het verlangen om het brede geluid van de zee te horen en de ogen te laten dwalen. Ook het prikkelende gevoel om het werk te verlaten en langs blote mensen te lopen. Bijna: een beetje vreemdgaan. Vandaag was het vrij stil op het strand. Dat was wel lekker. Een gevoel van vrijheid.

Op de terugweg sulden mijn voeten door het hete zand. Een prettige hitte die me aan mijn jeugd deed denken. Na het zwemmen met een nog vochtige handdoek naar het hooggelegen "zachte zand". Daar opdrogen in de zon en naar meisjes kijken. Een stuk voor de strandopgang lag een vrouw op haar buik te zonnen. Ik merkte dat ik nogmaals, en nu wat nauwkeuriger naar haar keek. Toen ik haar eenmaal had gezien intrigeerde ze mij. Op de een of andere manier werd mijn aandacht door haar getrokken. Dat gaf een prettig gevoel. Ook het gevoel dat het niet helemaal in de haak was.

Het strand was ineens minder leeg geworden.

Ik verlegde mijn route. Op deze manier kon ik vlak langs haar lopen en toch de schijn ophouden dat ik naar de opgang onderweg was. Het waren haar rug en benen die me aantrokken. Een languit gestrekt lichaam met een grote bos haar die het gezicht verborg. Terwijl ik naderde kon ik zien dat ze sterke benen had onder een onwaarschijnlijk wit broekje. Kennelijk een onafhankelijke vrouw, die zich welbewust languit op het zand had uitgestrekt. Open en toegankelijk voor zon en wind. Geen bandjes over haar rug. In toenemende mate nam ik haar nieuwsgierig op. Gretig zelfs. Ik vond haar buitengewoon aantrekkelijk en wilde meer van haar zien. Nog voor ik het besefte voelde ik dat het me opwond om haar te naderen. Ik besloot vlak langs haar te aan en vertraagde mijn tempo.

Haar aanwezigheid trok warmtesporen door mijn lijf. Een dierlijke gewaarwording. Een wilde kat sluipend naar het vrouwtjesdier. Mijn schaduw ging mij vooruit. Gleed over kuiltjes, stukjes hout en schelpen. Dan gleed hij over haar tenen, haar voeten. In een opwelling liep ik zo dicht op haar toe dat zij verder in mijn schaduw kwam te liggen. De schaduw gleed over haar kuiten, bovenbenen en over haar billen. Zij moest mij nu zeker gehoord hebben. Haar rug, hoofd en armen nam ik binnen mijn schaduw op. Ik stopte mijn slenterende gang met een nerveus gevoel in mijn lijf. Ik bleef volstrekt stil staan terwijl ik haar warme lijf uit de zon hield.

Ik keek intensief naar haar. In mijn bewustzijn sprong de wonderbaarlijke gedachte dat daar ineens vlak voor mij een levende, warme en aantrekkelijke vrouw lag. Zo nabij dat ik haar met de geringste moeite met mijn voeten zou kunnen aanraken. Boven het hoofd gestrekte armen. Een volle donkere haardos met stukjes zand er in. De prachtige lijn van nek en rug. Een lange, sterke rug. De vrouw zou zeker sterker zijn dan ik. Deze gedachte gaf me een prettige gewaarwording. Een sterke rug, die veel moet dragen verdient ook aanraking, streling, mededogen. Ik wilde haar aanraken. De manier waarop zij uitgestrekt lag en niet op mij reageerde leek bijna een vraag om aandacht. Dat vond ik een aardig staaltje wishful thinking. Toch deed het me goed.

Haar stevige lange benen lagen losjes op het zand. Goedgevormde voeten waarvan de tenen zich in het zand hadden geboord. Ik had ze uit hun kuiltje willen halen en willen aanraken. De vorm en het gewicht van haar voeten voelen. Een hand over de voetzool. Vingers tussen haar tenen. Onrustiger geworden gleden mijn ogen van haar voeten over haar zonbeschenen benen omhoog. Mijn blik veranderde naar mijn gevoel in een paar, zelfs twee paar, handen die haar benen omvatten. Zachte handen over een warme huid. Van haar knieŽn omhoog glijdend.

Het broekje ontroerde me. Het liet haar rug vrijmoedig vrij met een flink stuk van haar billen. Het was van een witte satijnachtige stof. Niet van een bikini. Even welde verwondering op. Ik kwam tot de slotsom dat het een eenvoudig, luxe onderbroekje was. Daarom had ik het al van veraf op zien lichten. Het lag een beetje losjes om haar billen. Alsof ze het omlaag had willen duwen en halverwege toch maar van gedachten was veranderd. De losliggende bh bandjes waren van dezelfde stof. Ik werd verliefd op de oneindige welving van haar naakte lijf.

Het gezicht was van mij afgewend. Ik wilde haar zien. Mijn ogen gleden over haren en armen. Met een intensiteit alsof ik wilde dat zij mijn blikken voelde, voelde ik hoe die haar streelden. Mooie handen. Sterke en sprekende vingers. Ik stond nu al een onbehoorlijke tijd naar haar te kijken. De vrouw zei niets en liet niet merken dat ze wist dat ik er stond. Toch moest ze het nu al lang weten.

Ik zag dat de vingers bewogen. Een langzame beweging van vingers die in het zand grijpen. Daarna ontspanning. Vervolgens opnieuw de vertraagde film van vinger die langzaam in het zand klauwen. Ik voelde haar handen zich als het ware om mijn ballen sluiten. Met een voet draaide ik door het zand om geluid te maken. Haar te laten weten dat ik wist dat ze me waarnam. De kracht van mijn voeten in het zand om de kracht uit te drukken waarmee ik de spieren onder haar huid wilde aanraken. Als ik haar werkelijk zou aanraken, of zou aanspreken, zou dit de betovering doorbreken. Des intenser nam ik haar waar en voelde bijna fysiek haar verbrede ademhaling. Het was duidelijk dat wij zwijgend op elkaar reageerden.

Ik had mijn handen in haar oksels willen leggen, met lange bewegingen mijn handen over de golven van nek, rug en billen willen laten gaan. Streling afgewisseld met sterke druk. Ik verlangde er naar om de kuiten en knieholtes stevig te kunnen voelen. Beide handen ter weerszijden van een knie te kunnen leggen. Over een dijbeen naar boven glijden tot vlak bij de stof van het broekje. Tot waar de hitte van een warm lijf zich onmiskenbaar op de huid van de hand laat voelen. Dan het andere been. Haar broekje niet raken, of hooguit als een terloopse beweging. Een vlakke hand wellustig door het kuiltje van de rug laten gaan. Twee of liever drie handen die krachtig over de heupen naar de billen trekken. Vingers die zich in de billen begraven. Ze tegen elkaar drukken en schaamteloos uit elkaar plooien. En dan, op het moment dat zij beslist weet dat het gaat gebeuren, de streling laten doorglijden naar het duister tussen haar benen. Over de gladde losse stof van haar broekje. Sterke druk op de brug onder haar kut, een volle verkennende hand over haar valleitje. Een vinger die naar naakte huid ziekt. Het wonder om haar spontane gegrom te horen en de onwillekeurige beweging van haar lichaam naar de strelende hand. De panter die laat merken dat ze het mannetje toelaat. .

Op deze onmogelijke plaats verlangde ik wanhopig naar haar. Dwaas stond ik te kijk in mijn stadse werkkleren. In een raar contrast met haar uitbundige naaktheid. Niettemin was ik nu geruime tijd volkomen geil aan te worden door te kijken naar een vrouw die onmiskenbaar nu ook geil aan het worden was. De langzame bewegingen van haar vingers en tenen breidden zich uit naar het lichaam. De vrouw bewoog bijna onmerkbaar. Iemand die iets verder van ons afstond zou er niets van kunnen zien. Ze vrouw kantelde haar bekken met een krachtige druk van haar lichaam in het zand achterover. Daarna voorover zodat ze haar benen uiteen kon leggen. Zoals altijd ervaarde ik het wonder van de reactie van een mens op de andere mens.

De lichte spreiding van haar benen maakte me geiler dan ik al was. Nu kon ik haar broekje volgen tot waar het losjes over haar begerenswaardige moeras moest liggen. Ik keek gebiologeerd naar haar en schraapte nogmaals een voet door het zand. In een snelle beweging draaide zij haar gezicht om naar de kant waar ik stond. Ze zou op deze manier niet meer dan mijn benen en broekspijpen kunnen zien. Ik nam haar gezicht goed op. Ze was geen schoonheid. Dat had ik ook niet verwacht. Maar het gezicht was wel sterk, geprononceerd en even sprekend als haar lijf. Een donkere zonnebril bedekte haar ogen. Ik bracht de stevigheid van haar donkere haardos en wenkbrauwen in verband wat er in haar broekje zou liggen. Een even aantrekkelijke bos met een al half geopende zachte, blanke vrucht. Veel vrouw, heel veel vrouw.

Ik zinderde naast haar en kon mijzelf ruiken. De vrouw verlegde een arm van boven haar hoofd naar haar zij. In de zwaai raakte haar hand als per ongeluk mijn voet, alsof die in de weg stond. Een nagel trok een nijdig spoor over de bovenkant van mijn voet. Ze zei niets. Ik zweeg. Mijn schaduw omvatte haar bovenlichaam, armen en hoofd. Ik genoot van de aanblik van de zonbeschenen delen van haar lijf. Ik wilde dat ik de plaats van de zon kon innemen. Dat ik het was die haar op de meest onbeschaamde manier kon bekijken, aanraken en strelen. Haar zich laten ontspannen. Haar buik en haar dijbenen verwarmen door in haar lichaam door te dringen. In afwachting van het moment dat zij haar broekje voor mij zou uittrekken. Dan op, over en in haar schijnen. Een geheim verbond tussen haar en mij.

Ik bukte mij en wriemelde met mijn hand door haar haardos. Met drie vingers raakte ik haar hoofdhuid. Dan richtte ik me op en liep door in de richting van de strandopgang. Op weg naar mijn werk. Ik keek niet om. Op het werk zocht ik een stille, koele plaats; maakte mijn kleding los en streelde mezelf. Langzame volle en lange bewegingen. Met het voorhoofd tegen koele tegels geleund haalde ik de intensiteit van haar verschijning voor ogen en spoot de spanning weg uit mijn lijf. Met een grondigheid die me verzwakte. Toen ik de tegels met een papiertje schoonmaakte dacht ik wanhopig waarom ik niet met haar samen had kunnen zijn.

Lees het andere deel van dit dubbel verhaal: Schaduw....

Reakties aan Robert: mail!

back to HeXX-page